Xulio Ricardo Trigo - Sen o Rzymie

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Sen o Rzymie (El sueño de Roma) Autor: Xulio Ricardo Trigo Ilość stron: 280 Wydawnictwo: Bellona Rok wydania: 2015 Cena: 29,90 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2015-09-05 Ocena: 65/100

Półwysep Iberyjski, cesarz Oktawian August wraz ze swoją małżonką Liwią Druzyllą tworzą z miasta Tarraco (dzisiejszej Tarragony) przyczółek, z ktĂłrego mają zamiar podbić pozostałą część półwyspu. Podczas gdy cesarskie wojska walczą przeciwko ludom północnej Hiszpani, cesarz rozpoczyna w Tarraco liczne budowy, Ĺźeby docelowo stworzyć najwspanialsze miasto w basenie Morza ŚrĂłdziemnego. Tarraco jest sławne z panującego w nim spokoju i bezpieczeństwa, dlatego teĹź cesarz postanawia tam osobiście zamieszkać, pozostawiając Rzym pod kontrolą Senatu i swoich zaufanych ludzi. Jednak pozorny spokĂłj niszczy niespodziewane zabĂłjstwo gubernatora Manniego…

Gdyby stworzyć ranking popularności wśrĂłd pisarzy realiĂłw historycznych, w ktĂłrych zwykli oni osadzać akcję swoich książek, staroĹźytny Rzym z pewnością zajmowałby jedną z czołowych pozycji, by wspomnieć chociaĹźby o sienkiewiczowskim „Quo vadis”. RĂłwnieĹź Xulio R. Trigo dał się im uwieść, choć akurat w jego powieści, i to pomimo jej tytułu, samego Rzymu czytelnik nie uświadczy.

Akcja książki rozgrywa się powiem w Tarraco, ktĂłre przez krĂłtki okres czasu cieszyło się statusem nieformalnej stolicy państwa rzymskiego za rządĂłw Oktawiana Augusta. Było to naĂłwczas miasto młode, stanowiące przyczółek latyńskiego świata w kantabryjskim otoczeniu. W konsekwencji rĂłwnieĹź i główne postaci reprezentują sobą róşne światy – „barbarzyńskie”, zromanizowane oraz „czystorzymskie”.



Opowieść rozpoczyna się wedle najlepszych hitchcockowskich wzorcĂłw, mianowicie trzęsieniem ziemi w postaci morderstwa na gubernatorze, szybko teĹź czytelnik dowiaduje się, ktĂłrym to postaciom powinien „kibicować”, ktĂłrym zaś złorzeczyć – i niestety w tym zakresie niemal nic nie ulega zmianie do ostatnich stron.

Lektura książki prowadzi do wniosku, Ĺźe autorowi brakowało cierpliwości w jej tworzeniu bądĹş teĹź była ona adresowana do niezbyt cierpliwych czytelnikĂłw. Nim bowiem jakikolwiek wątek zdąży poruszyć odbiorcę, momentalnie ulega ona rozwiązaniu, przeistaczając się w kolejny i kolejny. Nie ma Ĺźadnego napięcia, wyczekiwania, ciosy spadają nieustannie, bez chwili oddechu – to nie pojedynek mistrzowski bokserĂłw wagi ciężkiej, lecz raczej sparing zawodnikĂłw wagi muszej.

Cierpliwości zabrakło autorowi również w analizie dokumentów źródłowych. Z jednej strony dostrzec bowiem można wolę wiernego oddania prezentowanych realiów, co chwilę jednak czytelnik musi się zmierzyć z ewidentnym błędem w tym zakresie. Można odnieść wrażenie, że autor chciał wzbogacić swoją wiedzę historyczną, lecz sięgnął do pozycji popularyzatorskich, pełnych uproszczeń.

„Sen o Rzymie” jest przykładem prostej i lekkiej literatury, stworzonej z wdziękiem, pozbawionej jednak głębszych ambicji. Co zresztą moĹźe się jawić tyleĹź jako wada, co i zaleta, zwłaszcza gdy czytelnik w odróşnieniu od niĹźej podpisanego nie przepada za dukajowskimi „cegłami”.