Terry Pratchett - Złodziej czasu

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: Złodziej czasu Autor: Terry Pratchett Gatunek: fantasy humorystyczna Wydawca: PrĂłszyński i S-ka Rok wydania: 2007 Ilość stron: 319 Cena: 29,90 PLN

Czas jest zasobem. Wszyscy wiedzą, że trzeba nim gospodarować. Na Dysku zadanie to przypada Mnichom Historii, którzy magazynują go i przepompowują z miejsc, gdzie się marnuje (na przykład spod wody? ile czasu potrzebuje dorsz?), do miast, gdzie nigdy nie ma dość czasu. Ale konstrukcja pierwszego na świecie naprawdę dokładnego zegara staje się dla Lu-Tze i jego ucznia Lobsanga Ludda początkiem wyścigu... no, z czasem. Ponieważ ten zegar zatrzyma czas. A to będzie dopiero początkiem kłopotów. "Złodziej czasu" prezentuje także pełen komplet postaci drugoplanowych bohaterów i złoczyńców, yetich, mistrzów sztuk walki oraz Ronniego, piątego Jeźdźca Apokalipsy (który odszedł, zanim stali się sławni).

Lektura pierwszych kilku stron „Złodzieja czasu” moĹźe nasunąć wraĹźenie, iĹź po interwale w postaci „Prawdy” ponownie będziemy mieli do czynienia z jednym z minicykli (choć najrzadszym) rozgrywającym się w Świecie Dysku, a mianowicie dalszą opowieścią o dzielnej Susan Sto Helit, prywatnie wnuczce Śmierci. Jest to jednak wraĹźenie nie do końca trafne, gdyĹź, jakkolwiek Susan pozostaje waĹźną postacią prezentowanego dzieła, nie jest bynajmniej jego główną bohaterką, akcja nie koncentruje się, na pratchettowski sposĂłb, wokół niej, jest ona najistotniejszą, jednak postacią drugiego planu.

Osobiście dla mnie jest to duĹźy plus, bowiem juĹź od dawna twierdzę, Ĺźe uniwersum Pratchetta brakuje pewnej świeĹźości, wszystko stało się zanadto zastałe. Nowi bohaterowie, nowe scenerie – tego właśnie coraz bardziej mi brakowało. „Złodziej czasu” zaś jest dość sycącym daniem jak na ten głód. Tym bardziej to niezwykłe, iĹź i poprzednia pozycja zrywała z dotychczasowymi minicyklami.



Me pierwsze odczucia wcale jednak nie były specjalnie pozytywne, czytelnik bowiem juĹź wręcz na wstępie „atakowany” jest sporą dozą specyficznej dyskowej filozofii, co do ktĂłrej wysokich lotĂłw niespecjalnie jestem przekonany, w pewnym momencie moĹźe się ona wydać wprost nużąca. Erudyci dostrzegą weń odwołania tak do dorobku myśli staroĹźytności, jak i współczesnych zagadnień fizyki, na tyle jednak skrĂłtowe, iĹź raczej nie przyniosą one wiedzy, prędzej mętlik myśli…

Na szczęście dalej jest już tylko lepiej. Akcja zaczyna się rozwijać i zazębiać, wciągając coraz bardziej i bardziej, czytelnik szybko zaś zaprzyjaźnia się z Lobsangiem i Lu-Tze, w międzyczasie zaś podśmiewa się z Igora. Co prawda wciąż dają o sobie znać refleksyjne ciągotki Brytyjczyka, acz ewoluują one i zmierzają do nieco innych, chyba ciekawszych tematów.

Głównymi schwarzcharakterami recenzowanej pozycji ponownie (jak w przypadku Susan) są Audytorzy, chyba najmroczniejsze postacie całej serii, acz tym razem są oni bardziej dotykalni, tak dosłownie, jak i w przenośni. Sądzę, Ĺźe ich nowy rys jest znacznie ciekawszy niĹşli ten zaprezentowany w „WiedĹşmikołaju”.

„Złodziej czasu” nieco rzadziej, niĹź ostatnimi czasy się to zdarzało, pozwala sobie na ewidentne „puszczanie oka” do znanej nam na co dzień rzeczywistości, acz mym zdaniem nadaje to tej książce charakteru i stanowi trafny powrĂłt do ĹşrĂłdeł.

Jedynym prawdziwym felerem „Złodzieja” jest ponowne umiejscowienie akcji (w głównej części) książki w scenerii Ankh-Morpork. Widać, Ĺźe autor coraz śmielej sobie poczyna choćby z motywem Überwaldu, niemniej uparcie nie chce opuścić murĂłw największego miasta Dysku. Czemu nie chce nas zapoznać dla przykładu z Genoą, skoro lekcje poglądowe z tejĹźe odbywa nawet Susan z kilkulatkami?

Nie zmienia to faktu, iĹź „Złodziej czasu” jest pozycją świeżą i radosną, jak w początkach serii i dostarcza podobnej przyjemności towarzyszącej lekturze. Jest to niewątpliwie krok we właściwą stronę i mam nadzieję, iĹź za nim nastąpią kolejne. Chyba tylko juĹź nie z Susan, zakończenie bowiem niewątpliwie utrudnia jakąkolwiek sensowną kontynuację. Choć „sensowność” dla Terry’ego Pratchetta nie musi być przeszkodą…