Stefan KrĂłl - Megalopolis 2077

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: Megalopolis 2077 Autor: Stefan KrĂłl Ilość stron: 327 Wydawnictwo: Image Rok wydania: 2021 Cena: 29,99 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2021-10-24 Ocena: 65/100

Poznaj historię Arrona i Ady. Poznaj Megalopolis.

Rok 2077.

Ona – dziewczyna ze slumsĂłw, Ĺźyjąca poza systemem brutalna najemniczka.

On – chłopak z klasy średniej, nieszczęśliwie zakochany szeregowy pracownik korporacji.

Jedyne co ich łączy to Megalopolis – połoĹźona na obrzeĹźach Zjednoczonej Europy, dystopijna aglomeracja przyszłości. Lecz gdy wir wydarzeń splata nagle ich losy, wszystko się dla nich odmienia. Odnajdują wspĂłlny cel w walce o wyzwolenie spod technokratycznego reĹźimu. W walce o lepsze jutro dla pogrążonego w marazmie, wyniszczonego wojnami, zniewolonego przez technologię społeczeństwa.

Odnajdują wspólny cel w walce, w której tacy jak oni, są z góry skazani na porażkę.

Cyberpunk stał się ostatnimi czasy bardzo popularnym gatunkiem wśrĂłd literatĂłw przypisywanych do polskiego fandomu, i to nawet tych, ktĂłrych dotychczasowe zainteresowania zwykły się koncentrować wobec innych uniwersĂłw i estetyk. Stefan KrĂłl nawet nie usiłuje ukrywać ĹşrĂłdeł owej „fascynacji”, co wyraĹşnie widać po roczniku figurującym w tytule jego książki. Nie musi to jednak oznaczać, Ĺźe mamy do czynienia od razu z „produktem” wyzbytym wartości.

Początkowo czytelnik moĹźe się zastanawiać, kto tak naprawdę jest głównym bohaterem danej publikacji, choć krąg potencjalnych moĹźliwości szybko ulega w istocie ograniczeniu do dwĂłch osĂłb – obu wywołujących tak naprawdę ambiwalentne wraĹźenia, irytujących swoimi słabościami, a zarazem nimi rozczulającymi.



Miłośnicy prozy Dmitrija Głuchowskiego mogą jednak całkiem satysfakcjonująco odnaleźć się w konwencji nieustannej podróşy, nowo poznane postacie wywołują zainteresowanie, by tuĹź po chwili zostać za tyłu i… no cóş, w tej makabrze jest pewien komizm. Zarazem czuć nieco ducha piĂłra Janusza A. Zajdla, znacznie bardziej przygnębiającego.

Najsłabszą stroną omawianej pozycji jest niestety jej wtórność, właściwie o żadnym wątku, i to uwzględniając nawet te najskromniejsze, nie można powiedzieć, że jest on na wskroś oryginalny. Przeciwnie, właściwie każdy z nich został wprowadzony do dyskursu już wcześniej. Nie oznacza to, że książka jest plagiatem, nic z tych rzeczy.

„Megalopolis 2077” to pozycja mało zaskakująca, lecz zarazem wolna od zadęcia skutkującego śmiesznością. MoĹźna tylko Ĺźywić rozczarowanie, Ĺźe po epilogu nie nastąpił swoisty postepilog, niemal od razu nasuwający się na myśl. Choć moĹźe to właśnie byłoby wtĂłrną oczywistością?