Robert E. Howard - Kull. Banita z Atlantydy

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Kull. Banita z Atlantydy (Kull. Exile of Atlantis) Autor: Robert E. Howard Ilość stron: 416 Wydawnictwo: Dom Wydawniczy REBIS Rok wydania: 2014 Cena: 47,90 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2014-10-06 Ocena: 70/100

Robert E. Howard jest stosunkowo mało znanym w naszym kraju pisarzem. Wyjaśnieniem tego faktu może być młody wiek tego autora w chwili jego śmierci, jak też fakt, że ta ostatnia miała miejsce ponad 80 lat temu. Inaczej rzecz się jednak ma z dorobkiem tego twórcy, jego główny bohater jest bowiem znany dość powszechnie, choć głównie dzięki ekranizacji z rolą Arnolda Schwarzeneggera. Conan Barbarzyńca, bo o nim mowa, nie powstał jednak od razu, pod wpływem nagłego natchnienia, lecz niejako wykształcił się z innej postaci, mianowicie Kull.

„Kull. Banita z Atlantydy” to kompilacja tekstĂłw poświęconych tej postaci, ułoĹźonych w porządku chronologicznym, o ile było to moĹźliwe. Jego losy są nieco odmienne dla tych właściwych dla Conana, szybko wszakĹźe spostrzeĹźemy szereg podobieństw, ciekawsze jednak wtedy stają się odmienności pomiędzy tymi postaciami.

Książka jest całkiem wdzięczną pozycją w użytkowaniu, a to z tej prostej przyczyny, iż właściwie żadne z opowiadań nie liczy sobie więcej niż kilkadziesiąt (z dolnych rejestrów) stron, a i samo pojęcie strony jest zwodnicze, gdyż często poszczególne karty są opatrzone jeśli nie całostronicowymi obrazkami, to różnorakimi grafikami na marginesach, ograniczających w istocie powierzchnię dostępną dla tekstu.



Sięgając po „Kulla” musimy mieć świadomość, iĹź część tekstĂłw nigdy nie została dokończona, stanowiąc raczej formę szkicu niĹşli pozycję przeznaczoną w zamyśle autora do publikacji. RĂłwnieĹź i formy tych tekstĂłw są róşne – o ile rzecz jasna przewaĹźają opowiadania, to natkniemy się takĹźe choćby i na wiersze.

Całość uległa bardzo starannej obrĂłbce – dość wskazać, Ĺźe wydawca nawet postanowił wyłapać błędy autora, choćby w zakresie posługiwania się przez niego słowem „tambu” zamiast „tabu”. Zresztą niektĂłre z tych błędĂłw naleĹźałoby raczej traktować w kategoriach chochlika, np. podwĂłjnego uĹźycia przyimka „w”. Złośliwie moĹźna zauwaĹźyć, iĹź wydawca sam się nie ustrzegł podobnej wpadki, i to o charakterze ortograficznym, pisząc miast „umiejętnościom” słowo „umiejętnością”.

Atutem książki są takĹźe publikacje literaturoznawcze, przeznaczone rzecz jasna dla entuzjastĂłw i pasjonatĂłw, w duĹźej mierze jednak dana edycja „Kulla” jest adresowana właśnie do nich. Dziwi tylko fakt, iĹź jeden z takich tekstĂłw został opublikowany w charakterze „prologu”, w sytuacji gdy zdradza on całe mnĂłstwo szczegółów dalszych opowiadań.

„Kull. Banita z Atlantydy” to pozycja dość łatwa i przyjemna, paradoksalnie jednak przeznaczony dla „wtajemniczonych”, i to tych zdeklarowanych. Profan nie doceni szeregu niuansĂłw, choć bez najmniejszych problemĂłw jestem w stanie sobie wyobrazić uczynienie z tej pozycji prezentu dla młodego czytelnika.