Philip José Farmer - Ciała, wiele ciał

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: Ciała, wiele ciał (Flesh) Autor: Philip JosĂŠ Farmer Ilość stron: 251 Wydawnictwo: FENIX Publications Rok wydania: 1992

Cywilizacja, jaką znamy nie istnieje, pogrzebana pod gruzami własnych nieprzemyślanych eksperymentów z energią. Ludzkość odradza się jednak i znajduje oparcie w nowej religii, głoszącej chwałę harmonijnego współżycia z naturą... i domagającej się śmiertelnych ofiar. Religia ta to kult płodności.

Z pewnością niejednego czytelnika (pominięcie czytelniczek jak najbardziej zamierzone przez niĹźej podpisanego) do lektury „Ciał” przyciągnie sama okładka książki, wbrew staremu porzekadłu, iĹź lektury nie powinno się oceniać po obwolucie. Nieco – ale tylko nieco – bardziej wyrafinowani czytelnicy ulegną pokusie po zapoznaniu się z krĂłtkim streszczeniem z tylnej okładki. Dodajmy – dość zaskakującym, biorąc pod uwagę pisarską klasę zmarłego przed niespełna miesiącem pisarza.

Dość nieufnie rozpocząłem lekturę, a od razu ostroĹźność ma uległa spotęgowaniu w trakcie czytania preludium, zakończonego co prawda w najbardziej stosownym momencie, niemniej rodzącego pewne obawy (tudzieĹź nadzieje – zaleĹźnie od punktu widzenia) co do ciągu dalszego. Na (nie)szczęście – tylko częściowo uzasadnione.

KaĹźdego miłośnika „Świata Rzeki” pragnę bowiem przestrzec juĹź na samym początku – „Ciała, wiele ciał” to jedna z pierwszych powieści Philipa JosĂŠ Farmera, co widać prawie na kaĹźdym kroku – postaciom daleko jeszcze do głębi późniejszych bohaterĂłw wykreowanych przez Amerykanina, ich przemyślenia dość często są płytkie i nieskomplikowane, a otaczający świat nielogiczny i pełen sprzeczności.



Lojalnie muszę teĹź przestrzec miłośnikĂłw „literatury łóżkowej”, iĹź Ĺźadnych szczegółowych „wygibasĂłw” i pokazĂłw „gimnastyki artystycznej” tutaj nie uświadczycie. Choć autor przedstawia nam swą wizję skrajnie promiskuitystycznego, rozwiązłego społeczeństwa, to czyni to poprzez sugestię udawania się do alkowy, nie zaś szczegółowych opisĂłw dokonywanych weń czynĂłw. Wielu nastolatkĂłw z pewnością będzie rozczarowanych.

Da się jednak dostrzec nieco niezgrabne zadatki u autora na dużego pisarza, autora późniejszego cyklu o Świecie Rzeki. Niektóre jego refleksje wręcz zaskakują swą trafnością i błyskotliwością, zdają się być wzięte z zupełnie innej pozycji, choć niewątpliwie są autorskim wytworem umysłu Farmera.

Niestety przewaĹźnie w „Ciałach” mamy do czynienia z mało przekonującymi i oryginalnymi opisami przeĹźyć postaci, a ich Ĺźycie uczuciowe jest wręcz Ĺźenująco sztuczne. Niestety, tutaj Farmer potwierdza chyba wszystkie moĹźliwe stereotypy typowe dla literatury erotycznej niskich lotĂłw, czyli właściwie pornografii.

„Ciała, wiele ciał” nie są wybitną książką, nie są nawet książką przeciętną. Po ich lekturze oraz zapoznaniu się ze „Światem Rzeki” moĹźna dojść do dość zaskakującej konstatacji, iĹź autor, ktĂłrego początkowo bez większego naduĹźycia moĹźna by zakwalifikować jako grafomana moĹźe stworzyć dzieło naprawdę wybitne. NaleĹźy więc być bardzo ostroĹźnym przy wszelkiego rodzaju „szufladkowaniu” – tak pozytywnym, jak i tym niekoniecznie.