Peter V. Brett - Malowany człowiek, księga I

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: Malowany człowiek, księga I (The Painted Man) Autor: Peter V. Brett Ilość stron: 504 Wydawnictwo: Fabryka Słów Rok wydania: 2008 Cena: 33,90 PLN

Kiedy do moich rąk trafił „Malowany człowiek, księga I” Petera V. Bretta pomyślałem, Ĺźe to kolejna typowa dla gatunku fantasy powieść z czarownikami, potworami i zmaganiem Dobra ze Złem. MoĹźna rzec - historia, jakich bez liku. Czary goryczy przepełniał fakt, Ĺźe kilku znajomych zachwycało się prozą tego amerykańskiego pisarza. Zazwyczaj, gdy coś podoba się większości, moja przekorna natura sprawia, Ĺźe mam diametralnie odmienne zdanie. Do lektury powieści zasiadłem więc z lekkim zainteresowaniem, ale bez euforycznego nastawienia. Okazało się, Ĺźe na dwa wieczory książka pochłonęła mnie bez reszty.

Co przesądza o popularności Demonicznego Cyklu? Powieść „Malowany człowiek, księga I” Petera V. Bretta urzekła mnie swą wyrazistością i zróşnicowaniem fabuły, ciekawym podejściem do tematu magii oraz Ĺźyciowymi, nieraz beznadziejnymi sytuacjami umieszczonych w nierealnym świecie bohaterĂłw. Moje przypuszczenia co do przebiegu akcji sprawdziły się w duĹźej mierze – jednak nie czułem rozczarowania. Faktycznie jest to książka o walce Dobra ze Złem, o magii w postaci ochronnych runĂłw oraz bestiach rodem zza siĂłdmego kręgu piekieł. Wniosek nasuwa się jeden: wielu autorĂłw pisało o magii, czarach, potworach i bohaterach walczących o wolność, Peter V. Brett zrobił to lepiej.

W „Malowanym człowieku” historie bohaterĂłw przeplatają się w alternatywnym świecie ludzkich posiadłości chronionych przez magiczne runy i Wolnych Miast, ktĂłre dla niektĂłrych bardziej są więzieniami-klatkami aniĹźeli bastionami wolności. Bohaterowie zmagają się nie tylko z bestiami, ktĂłre co noc przybywają z otchłani. Przede wszystkim borykają się z Ĺźyciowymi dramatami. Śmierć przybywa po najbliĹźszych a wtedy własne słabości prowadzą do jeszcze większych klęsk. Bycie człowiekiem w nieludzkich czasach to trudna sprawa.

W I księdze „Malowanego człowieka” moĹźna dostrzec nutę patosu, ale brak jest herosĂłw druzgocących czerepy swoich przeciwnikĂłw. Tu nie ma miejsca na walkę Dawida z Goliatem. Zło wygrywa niezaprzeczalnie. Otchłańce – najgorsze demony materializujące się o zmroku plują ogniem, rozszarpują pazurami i zębami, miaĹźdżą i zjadają szczątki ludzkie. Wydaje się, Ĺźe nie czują nic poza nienawiścią i chęcią mordu. Jest jeden sposĂłb, aby je zniszczyć – trzeba uwięzić je aĹź do poranka. Nikt jednak nie wierzy, Ĺźe to moĹźliwe. Ludzie chowają się w swoich domostwach, licząc, Ĺźe otaczające runy powstrzymają otchłańce. Krzyk rozpaczy i bĂłlu rozlegający się kaĹźdej nocy najlepiej świadczy, Ĺźe zaklęcia ochronne zawiodły. Ostatecznie.



Mieszkańcy wiosek i miast czekają na lepsze czasy. Podobno przed wiekami istniały runy wojenne pozwalające walczyć i ranić śmiertelnie otchłańce. Na nieszczęście cała wiedza starożytnych zaginęła. Jak podjąć walkę, jeśli żadna broń nie przebija skóry przybyszów z Otchłani?

Arlen jako młody chłopiec okaleczył przypadkiem olbrzymiego otchłańca skalnego. Jednoręka bestia siejąca grozę nawet wśrĂłd pobratymcĂłw co noc podąża za swym największym wrogiem, prĂłbując go dopaść. Bohater przyzwyczaił się do obecności demona, ktĂłry, wydaje się, będzie prĂłbował złamać bariery runiczne aĹź do końca świata. Arlen pragnie zostać Posłańcem – to nieliczni śmiałkowie, ktĂłrzy decydują się na długie podróşe między miastami. Dostarczają listy i handlują towarem. Zwykli śmiertelnicy zapuszczają się poza swoje miejscowości tylko za dnia - potem nastaje czas demonĂłw: krzyk, krew i śmierć. Młodzieniec intuicyjnie czuje, Ĺźe w przyszłości będzie musiał ponownie stawić czoło olbrzymowi. Pragnie wierzyć, Ĺźe ludzie w końcu przestaną uciekać i podejmą walkę z plugawcami. On sam zaś będzie juĹź wtedy wystarczająco dorosły i silny, Ĺźeby poprowadzić zwycięską armię. Na razie musi chronić się co noc kręgu runicznym, aby doĹźyć poranka...

DuĹźym atutem powieści jest wyrazistość postaci. Arlen – odwaĹźny młody zapaleniec od razu wzbudza sympatię. Nie jest herosem, nie zabija swoich wrogĂłw hardym spojrzeniem. Jest człowiekiem – z krwi i kości. Jego problemy stają się problemami czytelnika. Jego małe zwycięstwa rĂłwnieĹź. Leesha – młoda trzynastoletnia dziewczyna jest poniĹźana przez matkę w domu, w ktĂłrym ojciec nie ma nic do powiedzenia. Jej Ĺźycie zmienia się, gdy za sprawą zbiegu okoliczności staje się uczennicą starej, porĂłwnywanej (i to jest najłagodniejsze określenie) do wiedĹşmy zielarki. Od teraz czuje się potrzebna – pomaga ludziom, chociaĹź zwykle jest bezradna wobec ran zadawanych przez otchłańce. Trzyletni Rojer to kolejna ofiara skrzywdzona przez bestie. Traci rodzinę, zostaje okaleczony i od teraz jest skazany na łaskę tchĂłrzliwego Minstrela, Ĺźyjącego z zabawiania publiczności magicznymi sztuczkami. W tych ciężkich czasach dzieci wielokrotnie okazują się bardziej mężne od dorosłych... Trudno powiedzieć czy to celowy zabieg autora i jednoznacznie zaliczyć ten element w poczet zalet lub wypunktować jako wadę powieści. Czytelnik moĹźe mieć rĂłwnieĹź za złe autorowi zakończenie książki. Nie ma tu ani nudy, ani rutyny, jednak akcja kończy się, niczym brazylijska telenowela, w najmniej oczekiwanym momencie. Na szczęście dostępny jest drugi tom przygĂłd Arlena.

Wygląd książki nie odchodzi od kanonu produktĂłw Fabryki Słów – tajemnicza okładka z zakapturzoną postacią zaprojektowana przez Pawła Zarębę, ilustracje Dominika Brońka i umieszczenie noty o autorze wewnątrz książki. „Malowany człowiek, księga I” Petera Brutta to opasłe tomisko, ktĂłre pomimo objętości nie powinno się zakurzyć na półce.

Duża ilość magii i demonologii decyduje, że powieść warto polecić fanom fantastyki. Wartka akcja (co ciekawe, pomimo małej ilości scen walki) przyciąga na długie godziny. Książkę przetłumaczono już na wiele języków (m.in. japoński, rosyjski, hiszpański, czeski i grecki), można więc powiedzieć, że zdobyła ogólnoświatową popularność. Nie bez kozery zresztą.