Mirosława Sędzikowska - Eus, deus, kosmateus

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: Eus, deus, kosmateus Autor: Mirosława Sędzikowska Ilość stron: 300 Wydawnictwo: SuperNOWA Rok wydania: 2008 Cena: 29,99 PLN

Jak daleko mogą posunąć się zbuntowani uczniowie? Dlaczego wzywają na pomoc szatana? Czy można wytrwać w szkole nawiedzanej przez ducha? Czy istnieje życie rozumne w Ministerstwie Oświaty? Na te pytania próbuje odpowiedzieć nauczycielka, trapiona przez niezgłębione zagadki bytu. Życie rodzinne bohaterki szybko zamienia się w czarną komedię, kiedy synowa zadaje się z ukraińską mafią, zaś syn musi uciekać z Polski, prześladowany przez złe energie, okolicznych bandytów oraz Urząd Skarbowy. W dodatku sama odbiera telefony z zaświatów.

Z literaturą jest podobnie jak z grami czy filmami: moĹźemy spotkać tytuł nudny, a moĹźemy trafić na wybitnie ciekawą pozycję, moĹźemy znaleźć coś przeznaczonego dla siebie, a rĂłwnie dobrze moĹźe wpaść nam w ręce produkt przygotowany dla innego grona odbiorcĂłw. Spotkać się rĂłwnieĹź moĹźemy z tytułami powaĹźnymi jak i tymi mniej powaĹźnymi. „Eus, deus, kosmateus” jest właśnie przykładem książki środka. W teorii, czytając opis książki dojść moĹźna by było dojść do wniosku, Ĺźe jest to śmiertelnie powaĹźna książka psychologiczna z małym horrorem w tle. Tymczasem okazuje się, Ĺźe czytając najnowsze dzieło Mirosławy Sędziowskiej zdecydowanie częściej pojawi się na naszej twarzy ironiczny uśmieszek niĹşli znudzenie czy teĹź strach.

Szkoła. Wydawałoby się, Ĺźe to temat nudny, wiele razy wykorzystywany, nie moĹźe wprowadzić nic nowego. A jednak autorce opisywanej przeze mnie powieści się to udało. Fabuła książki obraca się bowiem wobec tematu szkolnego buntu. Bunt ten jest przedstawiony jednak z drobnego dystansu, więc i tutaj mamy do czynienia nawet z małą nutką świeĹźości. Nie odnoście jednak wraĹźenia, Ĺźe na szkolnym buncie Pani Mirosława poprzestała;). Do czynienia mamy tu rĂłwnieĹź z takimi „sensacjami” jak nauczycielka z problemami psychicznymi, a nawet temat zahacza o praktyki okultystyczne! Całość jest oblana solidną nutką Ironii, przez co nieraz czy dwa razy się doprawdy uśmiejemy.



Sądzę, Ĺźe nie ma co bardziej zdradzać linii fabularnej, jej ogĂłlny zarys wydaje się być wystarczający, a kolejne szczegóły mogą popsuć zabawę jaka towarzyszyć nam będzie podczas czytania. Zapewnić mogę, Ĺźe „Eus, deus, kosmateus” nie będzie nas nudziło. Dzieje się tak za sprawą lekkiej, łatwo przyswajalnej linii fabularnej, ktĂłra trafi do szerokiego grona odbiorcĂłw. Warto rĂłwnieĹź wspomnieć, Ĺźe historia ta opisana jest bardzo lekkim językiem, przez co czyta się ją z niewiarygodną lekkością. Po ostatnich paru książkach, ktĂłre nie były najlĹźejszymi pozycjami, szykowałem się (po przeczytaniu krĂłtkiego opisu dostępnego na okładce) na coś lekkiego, na coś co pozwoli mi się przez chwilę rozmarzyć na dowolny temat (w tym wypadku taki jaki zawarty został na kartkach papieru) co autorce udało się w stu procentach. Mimo 300 stron nie napisanych znowu dużą czcionką kolejne to strony tekstu połykane są przez czytelnika jedna po drugiej, dzięki czemu doprawdy nie ma czasu na nudę.

Na minus możemy jedynie wrzucić parę niedomówień w kwestiach fabularnych, a także parę literówek, które są w tym wypadku brakującymi literkami w losowych słowach. Zdarza się to jednak sporadycznie i w niczym nie przeszkadza.

Reasumując, „Eus, Deus, Kosmateus” jest pozycją bardzo dobrą. Jest to rĂłwnieĹź świetna książka na rozpoczęcie swej przygody z literaturą dla młodzieĹźy w wieku wszelakim, jako Ĺźe wiem dobrze, Ĺźe obecnie mamy kryzys i dla kaĹźdego książki są be;). To jest natomiast tytuł, ktĂłry pozwoli nam odpocząć od codziennego Ĺźycia, pozwoli pośmiać się, a takĹźe poczuć krztę grozy. Pozwoli się uradować i zasmucić, a w skrĂłcie – po prostu polecam;).

Plusy:

fabuła

czarny humor

czyta się jednym tchem

Minusy:

bardziej draĹźliwych nie stwierdzono

Książka otrzymuje 9 w dziesięciostopniowej skali wg Huntera.

---

Grzegorz „Hunter” Ĺťmuda
E-mail autora: hunter(at)sztab.com

---