Marina i Siergiej Diaczenko - Rytuał

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: Rytuał (Ритуал) Autorzy: Marina i Siergiej Diaczenko (Марина та Сергій Дяченки) Ilość stron: 439 Wydawnictwo: Solaris Rok wydania: 2008 Cena: 35,90 PLN

Pisząc wcześniej o Bułyczowie wspominałem o dobrej jakości rosyjskiej fantastyki. Oto moja kolejna propozycja wywodząca się zza wschodniej granicy, tym razem spod znaku fantasy. Powieść „Rytuał” autorstwa ukraińskiego małżeństwa DiaczenkĂłw jest książką wysoce cenioną w środowisku czytelniczym Rosji i Ukrainy. Duet ten uwaĹźany jest za twĂłrcĂłw godnych uwagi, głównie ze względu na dokładne opracowanie portretĂłw psychologicznych bohaterĂłw, przez co wielu czytelnikĂłw porĂłwnuje ich do Paula Coelho.

„Rytuał” jest opowieścią o miłości, co wśrĂłd wielu osĂłb spowoduje zapewne mimowolne wykrzywienie warg znamionujące złośliwy uśmieszek. I rzeczywiście, pierwsze strony ukazują nam stereotypowy wręcz obraz bajecznego krĂłlestwa Werchnia Konta, ktĂłrego dwĂłr przygotowuje się na wielki bal. W trakcie ogĂłlnego bałaganu jakĹźe charakterystycznego dla przygotowań do waĹźnych uroczystości poznajemy główną bohaterkę, juĹź znacznie mniej przerysowaną. Jest księżniczką i owszem, lecz mĂłwiąc wprost brzydką. Nazywa się Juta (imię teĹź mało przyjemne),i w dodatku jest bardzo opryskliwa i złośliwa. Zakochana jest w przystojnym krĂłlewiczu rodem z taniego Harlequina, niejakim Ostinie. Spodziewacie się historii brzydkiego kaczątka? Cóş... czytajcie dalej.

Naszą brzydulę spotka coś znacznie bardziej interesującego, bowiem w trakcie balu nie spełni swych miłosnych marzeń, lecz zostanie porwana przez smoka. Mało oryginalne? Ĺťe książę na białym rumaku odbije z rąk przeraĹźającego gada naszą młodą szkaradę? Otóş…



Owy gad, smok w pełnym tego słowa znaczeniu, zgodnie ze zwyczajem swej starożytnej rasy (gatunku?), musi dokonać pewnego mało skomplikowanego rytuału. Jego podstawowym elementem jest konsumpcja (nie, nie wigilijnego karpia). I tu zaczynają się klocki, Arman, bo tak smoku na imię, już od małego był dla swych współbraci odmieńcem. Inne gusta, inne priorytety życiowe, krócej - czarna owca. Co za tym idzie? Ano to, że o wyżej wspomnianej konsumpcji nie myśli ze szczególnym apetytem.

Pierwsze lody przełamał, posiłek porwany, tylko co dalej? Juta nie doznaje zaszczytu bycia obiadem, przez co po długiej obopólnej niechęci nawiązany zostaje kontakt między smokiem a księżniczką. Nasza królewna nadrabia brak urody błyskotliwym rozumem, co pomaga jej w poznaniu przeszłości Armana. Historia smoczego rodu spisana jest w formie starożytnych symboli, a ich treść to zagadka po zagadce, które dzięki współpracy dwóch tęgich głów stają się jasne i oczywiste.

To tyle o fabule, więcej dowiesz się sam, drogi czytelniku, z lektury. Bo „Rytuał”, choć wydaje się ubrany w znoszone i banalne łaszki, to w środku zawiera ogromną porcję ambitnie podanej filozofii i psychologii. Najprostszym przykładem psychologicznej problematyki postaci są dwaj główni bohaterowie i związane z nimi tytułowe rytuały. Wszak Ĺźycie księżniczki to rĂłwnieĹź rytuał. Bale, maniery, sposĂłb mĂłwienia a nawet myślenia określają sposĂłb Ĺźycia jednostki urodzonej w krĂłlewskim dworze. Juta nie potrafi przybrać maski idealnej krĂłlewny, staje w opozycji do otoczenia. Podobnie Arman, traktujący tradycje swoich przodkĂłw z niechęcią, nie widzi innej drogi jak przymuszenie się do niej, co wiąże się z cierpieniem.

Powieść ma niemal wszystko: miłość, fantastykę, ambitną treść, morał, a sama historia opisana jest naprawdę pięknie. „Rytuał” to kolejna pozycja z półki rosyjskojęzycznej, jaką gorąco polecam i z całą pewnością uwaĹźam za kawał dobrej literatury.

Słowem zakończenia pragnę jeszcze dodać, iĹź polskie wydanie wydawnictwa Solaris zawiera dodatkowo trzy krĂłtkie opowiadania: „Zoo” będącym groteskowym opisem „reality show”, „Ostatni Don Kichot” opisujący dzieje przodkĂłw słynnego Rycerza Smutnego Oblicza oraz „Tron” o podstawowym pytaniu, czy moĹźemy wpływać na przyszłość.