Marcin Wolski - Agent Dołu. Czarci pomiot

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: Agent Dołu. Czarci pomiot Autor: Marcin Wolski Ilość stron: 344 Wydawnictwo: superNOWA Rok wydania: 2009 Cena: 25,30 PLN

Szatan jest postacią znaną chyba kaĹźdemu, w literaturze wiele razy wykorzystywano jego postać, tworząc przeróşne historie. Osobnik ten, bądĹş co bądĹş, kojarzony jest raczej z odległymi czasami, w końcu w dobie komputerĂłw, informatyki i daleko posuniętej technologii nie ma specjalnie miejsca na rogate stwory. Wolski jednak uznał, Ĺźe zarĂłwno diabeł jak i strona mu przeciwna moĹźe mieć swoje miejsce w kaĹźdym czasie – tak oto spotykamy się z Agentem Dołu – Meffem Fawsonem – znanym takĹźe jako Książę Ciemności.

Meff jest zwykłym 30–toparolatkiem, zajmującym się szeroko pojętą reklamą w firmie produkującej opakowania do opakowań. Jako Ĺźe produkt jest oryginalny, dość dobrze się sprzedaje, a co za tym idzie – nasz bohater Ĺźyje na dość wysokiej stopie. Pomimo wieku nie jest specjalnie zainteresowany zakładaniem rodziny, jest mężczyzną kochającym wszystkie kobiety – jakĹźe mĂłgłby się ograniczyć tylko do jednej? Od jednej piękności w drugą powolutku przechodzi przez Ĺźycie – wszystko byłoby pięknie gdyby nie pewien istotny incydent. Otóş, jak łatwo się domyślić, Meff jest człowiekiem dość łasym na pieniądze – rzecz całkowicie normalna w dzisiejszych czasach. Gdy pojawia się okazja zarobienia dodatkowej gotĂłwki (i to dość sporej), bez zbytniego zastanawiania się wyrusza w podróş w nieznane. Zapał bohatera nieco opada, gdy znajduje się na kompletnym odludziu, niespecjalnie wie gdzie się udać i ogĂłlnie całe przedsięwzięcie zaczyna wydawać się lekko podejrzane. Jednak zapach gotĂłwki jak zwykle okazuje się silniejszy. Po dotarciu do celu, mĂłwiąc bardzo skrĂłtowo, Meff poznaje swojego stryja, ktĂłry chce mu przekazać spory spadek, w zamian za dokończenie pewnych interesĂłw. Gdyby nie kilka drobnych szczegółów, byłoby to dość nudne. Jednak, po pierwsze, stryj okazuje się Szatanem, dokładnie potomkiem Mefistofelesa, po drugie, pierwszą fazą zadania jest odnalezienie ukrywających się Draculi, Frankensteina, Gnoma, Ostatniego Wilkołaka oraz Topielicy. Zadanie to nie naleĹźy do łatwych – kaĹźdy z tych osobnikĂłw zaszył się w innych zakątku Ziemi i oddał przyziemnym sprawom jak prowadzenie sklepu czy przewodzeniem sekcie ludzi–ryb. Cała fabuła zamyka się właśnie na poszukiwaniu tych osobnikĂłw, ktĂłre niesie za sobą wiele interesujących przygĂłd i zwrotĂłw akcji.



Jeśli chodzi o treść nie ma się specjalnie po co dalej rozpisywać – podsumowując – fabuła mnie zaciekawiła. Wszystko jest lekko przerysowane – zarĂłwno postaci jak i wydarzenia, jednak humorystyczna oprawa idealnie wszystko ze sobą zespala. Trzeba przyznać, Ĺźe humor jest udany – niejednokrotnie podczas lektury zaśmiałam się w duchu, co muszę zapisać na duĹźy plus. Styl autora jest naprawdę rewelacyjny – książka jest niezwykle lekko napisana, nie ma czasu na zbędne przestoje czy opisy – pojawiają się one tylko wtedy, gdy są niezbędne i nigdy nie są przydługie. Nie brakuje tu dynamiki, wydarzenia następują jedno po drugim, co powoduje ciągły niedosyt i niechęć przerwania lektury. Akcja rozwija się szybko, wprowadzając czytelnika w coraz to nowe szczegóły. PrĂłcz Diabłów o róşnej randze pojawia się oczywiście i druga strona: dobrze zorganizowana siedziba Aniołów–AgentĂłw pilnie strzeĹźe ludzi i monitoruje wszelkie poczynania Złego. Przedstawienie sił dobra i zła w formie czegoś na kształt tajnych organizacji rządowych nadaje książce oryginalnego klimatu.

Jeśli chodzi o wydanie to przyczepić się nie ma specjalnie do czego. Usztywniana okładka ze skrzydełkami robi całkiem pozytywne wraĹźenie, choć ilustracja moĹźe nie przypaść wszystkim do gustu. Mnie osobiście urzekła – pomimo prostoty jest w niej coś, co zapada w pamięć i oddaje klimat zawarty w środku. Książka Wolskiego jest jak najbardziej godna polecenia – przyjemna fabuła, świetny humor – po prostu dobra, lekka lektura.