Kim Harrison - KaĹźda magia jest dobra

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: KaĹźda magia jest dobra (Every Which Way But Dead) Autorzy: Kim Harrison Ilość stron: 640 Wydawnictwo: MAG Rok wydania: 2010 Cena: 39,99 PLN

W Cincinnati nie ma czarownicy twardszej, seksowniejszej czy bardziej pokręconej od łowczyni nagrĂłd Rachel Morgan, ktĂłra dzięki zdecydowanym wysiłkom zmierzającym do postawienia przed sądem zbrodniczych stworĂłw nocy juĹź zdążyła narazić swoje Ĺźycie miłosne i duszę na wielkie niebezpieczeństwo. Między wykonywaniem zleceń ma ręce pełne roboty: odpiera zaloty swojej pijącej krew wspĂłlniczki, ukrywa przed współpracownikiem zabĂłjczy sekret i opiera się rozpalonemu wampirzemu zalotnikowi. Rachel musi takĹźe zająć stanowisko w wojnie szalejącej w podziemiu miasta, poniewaĹź pomogła w aresztowaniu wampira, ktĂłry był jego władcą – a takĹźe zawarła w tym celu układ z potężnym demonem, co mogłoby ją kosztować całą wieczność bĂłlu, katuszy i upokorzeń. A teraz jej mroczny „pan” przybywa, by odebrać to, co mu się naleĹźy.

No i stało się - sięgnęłam po kolejny tom „Zapadliska” Kim Harrison, co z tego wyszło, dowiecie się za chwilę. Zanim jednak przejdę do oceny, małe przypomnienie wątkĂłw z poprzednich części. Jak zapewne pamiętacie, główną bohaterką jest Rachel Morgan - młoda czarownica z Ĺźelaznymi zasadami, była agentka ISB, dziewczyna dość sympatyczna, choć niezbyt rozgarnięta. W recenzji poprzedniego tomu pisałam o pozytywnym rozbudowaniu tej postaci - faktycznie Rachel jest nam coraz bliĹźsza, jednak autorka nie pomyślała o tym, Ĺźe osoba o takiej profesji jak nasza główna bohaterka, powinna się rozwijać, uczyć na swoich błędach. Tu niestety tego nie ma, czarownica nic nie wyciąga ze swoich poprzednich przygĂłd, nie staje się mądrzejsza, uwaĹźniejsza - nie zmienia to jednak faktu, Ĺźe nadal wzbudza moją sympatię. Skład jej zespołu nie uległ zmianie, obecna jest zarĂłwno wampirzyca Ivy, jak i przesympatyczny Jenks wraz z rodzinką, jednak wszystko powoli zmierza do rozpadu - i tak przechodzimy do opisu fabuły.



Pamiętacie Nicka, faceta Morgan? Możecie powoli o nim zapominać - wszystkie magiczne wydarzenia z poprzedniego tomu dotknęły go na tyle mocno, że ucieczka od Rachel wydała się mu jedynym dobrym rozwiązaniem. Niestety z horyzontu zniknie również Jenks - brak porozumienia z Rachel w pewnej kwestii doprowadzi do rozpadu zespołu. Na posterunku pozostaje już tylko Ivy, jednak i tu nie byłabym pewna co do zakończenia. Otóż w życiu Rachel pojawia się pewien wampir - przystojny, tajemniczy, seksowny i oczywiście żywo zainteresowany naszą małą czarodziejką. Biorąc pod uwagę uczucia jakie Ivy żywi do Rachel, ciężko przewidzieć, co może wyniknąć z takiej mieszanki. Jednocześnie toczy się wątek zmagań głównej bohaterki z demonem, któremu zaprzedała duszę, ciekawą rolę odgrywa także znany z poprzedniego tomu Kalamack - łączy go z Rachel swoista więź, którą trudno jednoznacznie określić. W książce jest sporo akcji i dynamiki, interesujący kryminalny klimat nadal obecny, odrobina humoru, w miarę ciekawe dialogi- niby wszystko jest ok., ale...

No właśnie - poprzedni tom narobił mi sporych nadziei, gdyĹź wykazywał zdecydowaną tendencję zwyĹźkową, tutaj niestety mamy zastĂłj, autorka nie rozwija postaci, nie rozbudowuje fabuły w jakiś szczegĂłlny sposĂłb, za to bardzo silnie skupia się na romantycznej stronie Rachel. Opisy rozterek sercowych, trudnych wyborĂłw, ciągłego analizowania są miejscami naprawdę przytłaczające, wręcz psują obraz bardzo dobrze rozbudowanej w drugiej części bohaterki. Oczywiście strata mężczyzny, nagła samotność są wątkami, ktĂłrych nie moĹźna po prostu pominąć, jednak odrobina umiaru by się przydała. JeĹźeli taka tendencja utrzyma się w kolejnych tomach, nasza twarda Rachel zmieni się w „ciepłe kluchy” i zamiast polować na niebezpieczne stwory, przesiądzie się na kanapę z lodami w ręku, oglądając arcyciekawe historie miłosne. Niestety uwidacznia się tu rĂłwnieĹź zamiłowanie autorki do kwestii ubioru - kaĹźdy postać jest tak dokładnie opisana (i nie mam tu na myśli charakteru), Ĺźe niemalĹźe staje nam przed oczami. W pewnym sensie jest to pozytyw, jednak wszystko z umiarem - szczegóły typu krĂłj spodni, kolor guzikĂłw itp. moĹźna sobie przecieĹź darować?

Muszę jednak przyznać, Ĺźe pomimo tych mankamentĂłw „KaĹźda magia jest dobra” nie wywarła na mnie negatywnego wraĹźenia, po prostu spodziewałam się czegoś więcej. Styl Kim Harrison nadal jest bardzo prosty, a co za tym idzie lekki i łatwy w odbiorze, znalazłam kilka literĂłwek i rażących błędĂłw składniowych, jednak nie jest to nagminne i nie przeszkadza zbytnio w odbiorze. Nie mogę nie wspomnieć o okładce - otóş zdziwiłam się widząc tam postać kobiety, tak róşnej od wizerunku z pierwszego tomu, zdecydowanie bardziej interesująca kobieta, choć bardziej pasuje mi do Ivy niĹź do samej Rachel. Na zakończenie mogę jeszcze dodać, Ĺźe pomimo lekkiego rozczarowania, z pewnością sięgnę po kolejny tom, gdyĹź coś w tej historii jest, coś co pozostawia lekki niedosyt i zaciekawienie, chęć poznania dalszego ciągu - to z pewnością moĹźna uzna za plus tej pozycji.