Guy Gavriel Kay - Pieśń dla Arbonne

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: Pieśń dla Arbonne Autor: Guy Gavriel Kay Gatunek: fantasy Wydawca: MAG Rok wydania: 2008 Ilość stron: 500 Cena: 35 PLN

Po raz drugi juĹź do moich rąk trafiła powieść napisana przez słynnego pisarza fantasy. Poprzednio była to „Ysabel” Guya Gavriela Kay’a. Tym razem jest to „Pieśń dla Arbonne”, ktĂłrą Kay napisał w 1992 roku. Lecz dopiero teraz za sprawą wydawnictwa MAG książka odwiedza nasz kraj. Pozostaje jednak pytanie czy to co wystarczyło „wtedy” do odniesienia spektakularnego sukcesu na świecie, dzisiaj da sobie radę?

Zanim jednak odpowiem na to pytanie powinienem opisać nieco świat i fabułę przedstawioną w powieści. Jest to znany czytelnikom świat z dwoma księżycami. To w nim rozgrywały się inne powieści G.G. Kay’a (choćby „Tigana” i „Lwy Al-Rassanu”). W tym świecie takĹźe mieści się malownicza i Ĺźyzna kraina zwana Arbonne. Jest to inspirowany średniowieczną Prowansją ośrodek kultu bogini Rian i dworskiej miłości. Krajobraz, ktĂłry widzimy oczami wyobraĹşni jest przepiękny. Zielone łąki, ogromne plantacje winogron i oliwek, rwące rzeki czy teĹź majestatyczne zamki wznoszące się na wzgĂłrzach. A wszystko to oparte na kulturze trubadurĂłw powstałej właśnie w Prowansji.

Arbonne ma jednak jeden powaĹźny problem mogący zagrozić jego istnieniu. Jest to trwający juĹź ponad dwadzieścia lat wewnętrzny spĂłr pomiędzy dwoma największymi książętami – szlachetnym trubadurem Bertranem de Talair a Urte de Miravalem. SpĂłr ten wybuchł o Aelis, kobietę ktĂłrą obydwaj kochali, a ktĂłra zmarła po urodzeniu dziecka. W momencie śmierci wyznała jednak Urte, swemu mężowi, Ĺźe dziecko, ktĂłre powiła jest owocem jej miłości do Bertrana. De Miraval zabrał chłopca i nikt nigdy nie dowiedział się co się stało z noworodkiem. Nienawiść obu szlachcicĂłw jest więc tak silna, Ĺźe moĹźe ona doprowadzić do klęski Arbonne wobec innego zagroĹźenia czyhającego na północy.



Jest nim militarystyczne państwo Gorhaut, którego mieszkańcy wyznają boga wojny Corannosa i są władani przez zepsutego do szpiku kości króla Ademara. Jego główny doradca, najwyższy kapłan Corannosa, marzy o wyplenieniu wiary w kobiece bóstwo Rain, którego wyznawcy żyją na południu. Nie może on też znieść faktu, że Arbonne rządzą kobiety, a sławni trubadurzy posiadają w tym kraju dość spore wpływy. Swoją drogą układają oni delikatnie mówiąc niepochlebne pieśni o Gorhaut i królu Ademarze. Teraz gdy Gorhaut po trwającej wiele lat wojnie, podpisał haniebny pokój, oczy zawistnego kapłana jeszcze mocniej zwróciły się w kierunku południa.

Jednakże głównym bohaterem powieści jest tajemniczy najemnik z Gorhaut, Blaise. Opuścił on swój kraj po podpisaniu paktu i w końcu zawędrował do Arbonne. W tym dziwacznym kraju poznaje kulturę trubadurów, która wojownikowi wydaje się nad wyraz śmieszna. Blaise zaciąga się na służbę u księcia Talaira i udaremnia zamach na jego życie, a także gdy zostają ujawnione tajemnice dotyczące jego pochodzenia, rozpoczyna krwawe starcie pomiędzy dwoma kulturami. Tak oto z grubsza przedstawia się fabuła historii, a Blaise przeżyje wiele zarówno niebezpiecznych jak i satysfakcjonujących chwil. Wszak Arbonne to również miejsce kultu dworu miłości;).

Poznaliście oczywiście tylko zarys ciekawej fabuły, do odkrycia pozostało jeszcze wiele spiskĂłw, intryg i niespodzianek. Muszę przyznać, Ĺźe historia opowiedziana w „Pieśni dla Arbonne” jest dobrze skonstruowana i nawet wciągająca. Niestety nie aĹź tak bardzo jak moĹźna by się było spodziewać. Czegoś tej książce brakuje. Na pewno nie jest to świat. G.G. Kay doskonale przygotował sobie podłoĹźe, w ktĂłrym rozgrywają się jego powieści. Dlatego teĹź opisy Arbonne są szczegółowe i długie. Bohaterom takĹźe nie mam nic do zarzucenia. Są wyraziści, budzą emocje i oczywiście zmieniają się podczas historii. Oczywiście niektĂłre „stare jak świat” schematy moĹźna łatwo przewidzieć, inne natomiast są naprawdę zaskakujące. Na płaszczyĹşnie świata i bohaterĂłw powieść zbudowana jest więc bardzo dobrze.

Bez odpowiedzi pozostaje jeszcze pytanie postawione przeze mnie na wstępie. Czy pomimo upływu lat „Pieśń dla Arbonne” daje radę i czy książka jest godna polecenia? To trudne pytanie. Przede wszystkim czyta się ją bardzo miło. Sporo tekstu zajmują opisy miejsc sytuacji i bohaterĂłw i moĹźe to jest właśnie problem. Trochę mało jest w tej powieści akcji. Nie czułem, Ĺźe zostałem porwany przez lawinę wydarzeń jak to miało miejsce przy poprzedniej, recenzowanej przeze mnie książce Kay’a, „Ysabel”. Nie naleĹźy się jednak dziwić, „Pieśń” powstała w 1992 roku, „Ysabel” zaś piętnaście lat później. Widać, Ĺźe autor nabrał sporo doświadczenia. Niemniej jednak „Pieśń dla Arbonne” jest godna polecenia wszystkim tym, ktĂłrzy lubią klimaty średniowiecznego fantasy. I chociaĹź mogłoby się tutaj więcej dziać na pewno będziecie zadowoleni.