George R. R. Martin, Gardner Dozois, Daniel Abraham - Wyprawa łowcy

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: Wyprawa łowcy (Hunter's Run) Autorzy: George R. R. Martin, Gardner Dozois, Daniel Abraham Ilość stron: 360 Wydawnictwo: ZYSK I S-KA Rok wydania: 2010 Cena: 29,90 PLN

Co łączy George’a R.R. Martina, Gardnera Dozoisa oraz Daniela Abrahama? Wszyscy trzej panowie urodzili się w Stanach Zjednoczonych. Są uznanymi na świecie pisarzami, obracającymi się nurcie fantastyki. No i... wspĂłlnymi siłami napisali opowieść: „Wyprawa łowcy”.

„Wyprawa łowcy” powstawała w bĂłlach i niekiedy zapomnieniu przez trzydzieści lat. Garden Dozois, były redaktor naczelny Asimov's Science Fiction, autor m.in. „Strangers”, pisał opowiadanie. Tekst utknął w martwym punkcie i został odłoĹźony do szuflady. KrĂłtkim, nieskończonym utworem zainteresował się George R.R. Martin, autor m.in. wydanych w Polsce powieści „Gra o tron”, „Starcie krĂłlĂłw”, „Uczta dla wron”. Dał do zrozumienia autorowi opowiadania, Ĺźe wspĂłlnymi siłami mogą dokończyć historię w formie książki. I znowu „Wyprawa łowcy” musiała poczekać kolejne lata aĹź ujrzy światło dzienne. Autorzy napisali bowiem powieść do pewnego etapu, a potem znowu odłoĹźyli ją bez pomysłu na zakończenie. Daniel Abraham, duĹźo młodszy pisarz S-F, przepisując maszynopis do komputera doprowadził przy okazji do końca przygody bohatera, korzystając z sugestii pomysłodawcy. „Wyprawa łowcy” w końcu została wydana.

Czytając książkę, starałem się znaleźć elementy, ktĂłre świadczyłyby o tym, Ĺźe opowieść została napisana nie przez jednego, a przez trzech autorĂłw. Szukałem niedociągnięć w pisaniu, zgrzytĂłw w akcji, odmiennego słownictwa, gwałtownej, szarpanej zmianami fabuły, róşnego prowadzenia narracji. Byłem pozytywnie zaskoczony. Przygody zazębiają się i są konsekwentne niczym mechanizm zegara. Bohater zmienia się wraz z czasem, ale jest to działanie celowe. Trudno stwierdzić, Ĺźe książka była dziełem zbiorowych, kreatywnych umysłów, Ĺźe nie wyszła spod ręki jednego mistrza. Da się natomiast zauwaĹźyć, Ĺźe utwĂłr był pisany przez długi czas. Sama fabuła dotycząca kolonizacji innych planet, kontaktĂłw z obcymi rasami, technologicznej przewagi obcych od dawna inspirowała pisarzy science–fiction . Powstało wiele książek napisanych w tej konwencji, gdy fantastyka zaczęła zdobywać popularność. Z drugiej strony nurt ten jest kontynuowany i stale się rozwija. Przygody bohatera, niewolnika wykonującego polecenia obcego przypominają mi trochę cykl książek „Oko jelenia” Andrzeja Pilipiuka. ZbieĹźność jak najbardziej przypadkowa, ale w pewnych punktach wraĹźenie podobieństwa pozostaje.



Bohaterem książki jest Ramon Espejo. Latynoski rozrabiaka opuścił Ziemię w poszukiwaniu lepszego bytu. Zabrany przez odraĹźające stwory rasy Enye, trafił na niebezpieczną, dziewiczą planetę. Wraz z innymi pobratymcami wkrĂłtce znalazł warunki do Ĺźycia, jednak niekoniecznie lepsze od tych na Ziemi. Południowoamerykańskie, zamknięte społeczeństwo wkrĂłtce zaczęło nuĹźyć bohatera. Miał szaloną kobietę, za duĹźo pił i marnował swĂłj talent odkrywcy minerałów. Do czasu… Espejo zabija ambasadora Europy podczas bĂłjki na oczach tłumu. Społeczeństwo latynoamerykańskie chroni krnąbrnego towarzysza, jednak bohater na wszelki wypadek postanawia opuścić miasteczko i wybrać się na wyprawę badawczą. W czasie podróşy natrafia na ślady istot, ktĂłre zamieszkiwały planetę długo przed pojawieniem się ludzi. Ramon chce opuścić to miejsce jak najszybciej. Okazuje się, Ĺźe mroczne, zaawansowane technologicznie istoty Ĺźyją w spokoju niezakłóconym od lat…aĹź do tego momentu. Ramon musi uciekać… Czy obcy dopadną go? Jaki mają cel? Kim jest tajemniczy łowca? Czy pozbawiony skrupułów, zahartowany w bojach bohater poradzi sobie z nieznanym niebezpieczeństwem? Przygoda dopiero rozpoczyna się…

DuĹźym atutem książki jest postać Ramona Espejo. To zdecydowanie czarny charakter, jednakĹźe da się lubić. To typowy macho: twardy, nieustępliwy, odwaĹźny. Wyznaje prostą zasadę: „lepiej jak ty umrzesz niĹź ja”. Jest pomysłowy, potrafi radzić sobie z problemami, ktĂłre ze względu na wybuchowy charakter i agresywną naturę sam sobie stwarza. Nawet drobny konflikt z Ramonem moĹźe zakończyć się pobiciem lub śmiercią. Wstydzi przyznać się do uczuć, słabości, jednak czasem potrafi rĂłwnieĹź udzielić pomocy, pocieszyć. To zdecydowanie skomplikowana osobowość.

„Wyprawa łowcy” jest napisana prostym, zrozumiałym językiem. Nie brakuje przekleństw i mowy potocznej. Nieliczne hiszpańskojęzyczne zwroty, nawet bez znajomości tej mowy są łatwe do odgadnięcia. Cóş bowiem taki zdenerwowany Ramon Espejo mĂłgłby powiedzieć...

Książka przykuwa do fotela. Przygody bohatera są interesujące, niełatwo przewidzieć, co się wydarzy, jakie będzie kolejne niebezpieczeństwo. MoĹźna odnieść wraĹźenie i zapewne tak było, Ĺźe autorzy do ostatniej strony nie znali zakończenia. Co lepsze – zakończenie znakomicie im się udało.

George R.R. Martin, Gardner Dozois oraz Daniel Abraham stworzyli fascynującą opowieść. Książkę śmiało moĹźna zaliczyć do klasyki tego gatunku. Nie brakuje zaawansowanych technologii, kolonizacji planet, kontaktĂłw z innymi rasami, walki o dominację we wszechświecie. NajwaĹźniejsze jest jednak ukazanie osobowości człowieka, udowodnienie, jak moĹźe zachowywać się, uciekając i walcząc o przetrwanie. Wydawca reklamuje książkę pytając: „co naprawdę czyni nas ludĹşmi?” Autorzy „Wyprawy łowcy”, chociaĹź czasem półsłówkami i z przekąsem, odpowiadają na to pytanie…