George R. R. Martin - Ostatni rejs „Fevre Dream”

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: Ostatni rejs „Fevre Dream” (Fevre Dream) Autor: George R. R. Martin Ilość stron: 588 Wydawnictwo: Zysk i S-ka Rok wydania: 2010 Cena: 35,90 PLN

Wiosną 1857 roku stary i zgorzkniały właściciel parowca „Fevre Dream”, kapitan Abner Marsh, zabiera w rejs po Missisipi nader dziwnego pasaĹźera. Zagadkowy bogacz i arystokrata, Joshua York, swym wyglądem i zachowaniem wzbudza niewytłumaczalny niepokĂłj. Posiłki spoĹźywa tylko nocą, wyłącznie w towarzystwie przyjaciół, ktĂłrzy nigdy nie pojawiają się na pokładzie za dnia. W czasie postojĂłw wychodzą na jaw dziwne zbrodnie, a trop kaĹźdorazowo wiedzie do Joshuy Yorka. Abner powoli domyśla się, kim lub czym mogą być jego niezwykli pasaĹźerowie…

George Martin oczarował mnie swą sagą umiejscowioną w fantastycznej krainie Westeros, której najmniej cudownym elementem były zamieszkujące ją osoby, pełne zła, przejawiającego się w żądzy władzy i okrucieństwie. Byłem wręcz zadziwiony, jak przy takiej lekkości pióra możliwe było równie pogmatwanych, acz doskonale się zazębiających wątków, z których wszystkie są ze sobą wzajemnie zgodne i nie tworzą jakiegokolwiek dysonansu.

Z ogromnymi nadziejami sięgałem więc po „Ostatni rejs »Fevre Dream«”, a to z tego powodu, iĹź doskonały pisarz postanowił umieścić akcję swej książki w krainie amerykańskiego Południa tuĹź sprzed wybuchu wojny secesyjnej, nad wielkimi rzekami tego kraju, przemierzanymi wĂłwczas przez zupełnie juĹź zapomniane parostatki. Świat, ktĂłry odszedł ze świata, ktĂłry odszedł w niepamięć.



Głównym bohaterem książki jest Abner Marsh, czyli stary wyjadacz, istny wilk rzeczny, ktĂłrego całe Ĺźycie związane było z pracą na parostatkach. Jest to osoba, ktĂłrej uczciwości nie dorĂłwnuje szczęście, ale rĂłwnieĹź uroda czy pomyślunek – przez co czytelnikowi moĹźe być łatwiej się z nim zidentyfikować, daleko mu bowiem – jak wszystkim postaciom Martina – do herosa. Co prawda autor nie stroni od przeskakiwania z narracją do innych postaci, koncentrując uwagę narratora na wydarzeniach z nimi związanych, co jednak nie ma charakteru zrĂłwnowaĹźonego, a słuĹźy głównie budowaniu napięcia, a nie przedstawieniu czytelnikowi róşnych punktĂłw widzenia.

Niestety sama fabuła rozczarowuje, zwłaszcza na tle późniejszych dokonań pisarza na tym polu. Właściwie ani przez moment nie wzbudza ona szczególnego napięcia, nie potrafi zaskoczyć czytelnika nagłym zwrotem akcji, który postawiłby całość na głowie. Nie zdradzę wielkiej tajemnicy, jeśli powiem, iż jest to opowieść o wampirach, okoliczności tej można się domyśleć nawet nie zerkając na okładkę już po lekturze pierwszych dwóch rozdziałów. Później jest niewiele lepiej, co prawda autor wykazuje suwerenność uciekając od banałów w rodzaju wstrętu do czosnku czy święconej wody, a także osoby Vlada Draculi, niemniej jednak raczej w kwestiach drugorzędnych.

„Ostatni rejs »Fevre Dream«” niestety nie rzuca na kolana, jakkolwiek nie jest złą książką. Stanowi ono dowĂłd duĹźego talentu George’a Martina, ktĂłry jednak jeszcze był nieoszlifowany, gdyĹź autor popełnił sporo klasycznych błędĂłw, ktĂłrych mistrzem unikania stał się w przyszłości. JednakĹźe osoby lubujące się w opowieściach o ludzie nocy mogą sięgnąć po tę pozycję, gdyĹź i tak prezentuje ona sobą wyĹźszy poziom niĹź inne tego rodzaju książki.