Christopher Moore - Gryź mała, gryź

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: GryĹş mała, gryĹş (Bite Me: A Love Story) Autor: Christopher Moore Ilość stron: 338 Wydawnictwo: MAG Rok wydania: 2010 Cena: 39,00 PLN

Christopher Moore znany jest już ze swojego swoistego poczucia humoru, jego książki niejednokrotnie rozbawiają czytelników do łez dzięki dialogom, opisom nieprzeciętnych, a niekiedy absurdalnych sytuacji i komicznym przemyśleniom bohaterów. Od dłuższego czasu jestem fanką wszystkich książek Moora, dlatego też i tym razem sięgnęłam po jego kolejną powieść.

PoniewaĹź miałam do czynienia z tak zwaną „szczotką”, nie będę się specjalnie rozpisywać odnośnie wyglądu książki, wspomnę tylko, Ĺźe na ciemnoróşowym tle widnieją wiele mĂłwiące słowa „GryĹş mała, gryĹş”, okraszone dodatkowo rysunkowym wizerunkiem wampirzych kłów. Zapewne domyślacie się juĹź o czym mniej więcej traktuje ta lektura - ostatnimi czasy temat wampiryzmu jest chyba najchętniej obleganym i widać to rĂłwnieĹź w twĂłrczości Moora. Od razu muszę przestrzec, Ĺźe Ci, ktĂłrzy nie zapoznali się z wcześniejszymi tomami będą mieli lekki problem z połapaniem się o co chodzi, gdyĹź juĹź w pierwszym akapicie wrzuceni jesteśmy na głęboką wodę, jakieś imiona, kontynuacja wydarzeń, nawet ja miałam problem z ogarnięciem wszystkiego od razu, mimo, Ĺźe znam poprzednie pozycje. Niech to jednak całkowicie nie zraĹźa do lektury - po kilku rozdziałach wszystko zaczyna się powoli rozjaśniać i mamy juĹź ogĂłlne pojęcie o wydarzeniach wcześniejszych.

Jeśli chodzi o fabułę to mamy tu do czynienia z dalszymi perypetiami wampirzycy Jody (tytuły wcześniejsze to „Ssij mała, ssij” oraz „Krwiopijcy”), jej partnera Tommy’ego oraz niezwykłej pomocnicy - Abby, ktĂłrej głowa pełna jest szalonych myśli, Ĺźycie wewnętrzne jest co najmniej dziwne, a przemyślenia przekraczają wszelkie wyobraĹźenia. Z tą dziewczyną niejeden psychoterapeuta miałby spore problemy. PozwĂłlcie, Ĺźe nie będę się zagłębiać w fabułę, gdyĹź jej niezwykłe poplątanie praktycznie to uniemoĹźliwia - wspomnę tylko, Ĺźe mamy tu do czynienia z plagą kotĂłw wampirĂłw, wkurzoną matką głównej bohaterki, wplątanymi we wszystko gliniarzami, ktĂłrzy prĂłbują wyprzeć ze świadomości istnienia wampirĂłw czy teĹź nalot starszyzny Dzieci Nocy. Akcja pędzi w zawrotnym tempie, dynamika całości jest nieprzeciętna, wszystko to okraszone specyficznym, niekiedy ciężkostrawnym humorem, jednak jeśli chodzi o całość, to z pewnością nie narzekałam na nudę a coraz to nowe rozdziały dostarczały kolejnych emocji.



Wracając do Abby Normal, jej postać bardzo mi nie odpowiada, tak jak lubię styl Moora, tak postać przez niego wykreowana, po prostu niemiłosiernie mnie draĹźni. Biorąc pod uwagę, iĹź jest to praktycznie główna bohaterka, niejednokrotnie miałam ochotę odłoĹźyć książkę na bok i poczekać na inną pozycję autora, ktĂłrej bohaterzy nie będą wywoływać we mnie tak negatywnych emocji. Dziewczyna to istny koszmar - pokolenie Emo, obsesja na punkcie własnego wyglądu jak i doświadczeń seksualnych, popadanie w skrajności w skrajność (brak zdecydowania nawet co własnej samooceny), cwaniactwo, zbyt wielka (wręcz rażąca) pewność siebie i obsesyjne pragnienie dołączenia do Dzieci Nocy. Z drugiej jednak strony- nie ma się co oszukiwać, „GryĹş mała, gryĹş” jest niczym innym jak parodią tak rozpowszechnionego ostatnio mitu o wampirach - wszelkie przerysowania są więc tu nieodzowne.

Warto wspomnieć, Ĺźe książka napisana jest w formie bloga głównej bohaterki, jest tu sporo skrĂłtĂłw (skrupulatnie wyjaśnionych - nawet tych „mniej delikatnych”), neologizmĂłw, przemyśleń autorki itp. Jak we wszystkich książkach Moora, całość podzielona jest na dość krĂłtkie rozdziały (kaĹźdy okraszony prostą ilustracją), czcionka odpowiedniej wielkości i to właściwie tyle jeśli chodzi o sprawy techniczne. Na koniec dodam, Ĺźe choćby nie wiem jak bardzo draĹźnili mnie bohaterowie, i tak chętnie polecam tę pozycję, prosty humor (choć specyficzny), nierozbudowane dialogi, częsty brak logiki i wartka akcja tworzą zlepek czegoś co naprawdę moĹźe zainteresować, bo wbrew pozorom jako całość są nie wadą a zaletą tej pozycji.