Catherynne M. Valente - Opowieści sieroty, tom 2

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: Opowieści sieroty, tom 2 (The Orphan's Tales: In the cities of Coin and Spice) Autor: Catherynne M. Valente Ilość stron: 461 Wydawnictwo: MAG Rok wydania: 2009 Cena: 39 PLN

W ogrodzie sułtana Ĺźyje pewna młoda dziewczyna – sierota. Na powiekach ma tatuaĹźe, z ktĂłrych powodu została uznana za demoniczny pomiot i wyklęta. Spotkanemu w ogrodzie następcy sułtana opowiada baśnie, ktĂłrych treść zapisują właśnie tatuaĹźe, z ktĂłrymi się urodziła. Razem zagłębiają się w ich świat.

Klimat dalekiego Orientu, zapach kadzidła, baśnie tysiąca i jednej nocy oraz kręte meandry snutych przez Szeherezadę opowieści. To tylko niewiele z tego, co przywodzi na myśl lektura „Opowieści sieroty, tomu 2: W miastach monet i korzeni”, autorstwa Catherynne M. Valente, kontynuacji pierwszego tomu W gawędziarskiej powieści słychać echo tajemniczych Indii.

Gdy czytałam pierwsze strony, byłam lekko przerażona. Kwiecisty język, z mnóstwem metafor, epitetów, przepełniony zdaniami niemal tak mocno rozbudowanymi, jak mickiewiczowskie. Trzeba przyznać, nie jest to lektura łatwa i przystępna dla czytelnika. Jednak w zamian za trud, autorka otwiera przed odbiorcą wrota niesamowitego świata swej wyobraźni.



W książce w zasadzie nie ma fabuły. Istnieje tylko główny wątek. Co za tym idzie, nie ma rozdziałów, całość podzielona jest na dwie księgi, powiązane ze sobą tylko głównymi postaciami. Konstrukcja książki przypomina schody – wychodząc z jednego opowiadania, autorka zagłębia się w kolejny wątek, kolejny i kolejny, dopiero potem wraca do punktu z ktĂłrego wyszła. Takie fabularne skoki na dłuĹźszą metę robią się męczące i przewidywalne, choć intrygujące. Akcja i napięcie rĂłwnieĹź nie są mocnymi stronami książki. Niespodziewane zwroty akcji , usilnie starają się to zastąpić, są zresztą całkiem udane. „Opowieści sieroty...” mają w sobie bardzo wiele z „Baśni tysiąca i jednej nocy” - ta sama brutalność i bezpośredniość opowiadań, tak samo zagmatwany świat oraz wielość postaci. BohaterĂłw w książce jest mnĂłstwo – w kaĹźdym z około 50 opowiadań występuje inna postać, mĂłwiąca w pierwszej osobie. Jednak mimo wszystko autorce udało się w zadziwiający sposĂłb zachować porządek i przejrzystość opowiadań. Świat przedstawiony, pomimo całego zagmatwania, jest wciągający i ciekawy. Nie został dokładnie scharakteryzowany, jest czymś niezbadanym i tajemniczym. Dodatkowo, nie został nazwany ani ujednolicony – czytelnik nie wie, czy akcja cały czas dzieje się w jednym świecie, czy w innym, czy moĹźe w tym samym, ale w innej płaszczyĹşnie, I czy w ogĂłle jest realny. Wszystko to powoduje, Ĺźe nie moĹźna przewidzieć co się stanie, w przeciwieństwie do nudnej konstrukcji książki.

Co do samych opowiadań, są bardzo nietuzinkowe. Wiarygodne, jako że opowiadane w pierwszej osobie. Czytelnikowi łatwo utożsamić się z bohaterem, dzięki świetnym, ciekawym, bardzo plastycznym opisom przeżyć i zdarzeń. Żadne z opowiadań nie jest nawet podobne do drugiego, każde z nich opowiada historię, która mogła się rzeczywiście wydarzyć.

„Opowieści sieroty...” to książka interesująca, zadziwiająca i na wskroś przesiąknięta tajemnicą oraz magią. Gdy ją czytałam, wpadałam w baśniowy świat, ktĂłry pochłaniał wszystkie moje myśli. Pełen uczuć, sentymentĂłw i genialnie wręcz nakreślonych postaci, nakazywał wciąż do siebie wracać. Opowieści snute w ucho dziedzica przez sierotę z sułtańskiego ogrodu, czarują i stawiają przed oczami czytelnika fantastyczne baśniowe obrazy.

„Opowieści sieroty, tom 2: W miastach monet i korzeni” gorąco polecam wszystkim, ktĂłrzy uwielbiają książki mające w sobie magię. Bo w tej książce magia bez wątpienia tkwi nie tylko w kunszcie pisarskim autorki, ale i w świecie oraz postaciach.