Carlos Ruiz Zafón - Cień wiatru

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: Cień wiatru (La Sombra del Viento) Autor: Carlos Ruiz ZafĂłn Ilość stron: 520 Wydawnictwo: Muza Rok wydania: 2008 Cena: 29,90 PLN

Wszyscy mamy bardzo głęboko w sercu zakorzenioną jedną książkę. Taką, która nas oczarowała i - mimo upływu czasu oraz lektury wielu innych dzieł - pozostała w naszym wnętrzu. Najciekawsze jest to, jak wbrew pozorom wspomniana jedna książka, mniej lub bardziej, oddziałuje na nasze dalsze losy. Zapewne słowa te brzmią nieco nieprawdopodobnie, ale po pewnym zastanowieniu stwierdzimy, że stanowią prawdę.

Dla dziesięcioletniego Daniela Sempere takim fenomenem było zetknięcie się z „Cieniem wiatru”, dziełem, ktĂłre latem 1945 roku odnalazł na Cmentarzu Zapomnianych Książek, gdzie przyprowadził go ojciec, posiadający własną księgarnię. Chłopiec, zachwycony jedną z lektur napisaną przez niejakiego Juliana Caraxa, stopniowo odkrywa informacje dotyczące jego osoby. Jednak początkowo wiadomo o nim naprawdę niewiele. Co więcej, dodatkowo intryguje fakt, Ĺźe istnieje człowiek, ktĂłry znajduje i pali dzieła tajemniczego pisarza.

Akcja „Cienia wiatru” rozgrywa się w Barcelonie, a sama fabuła zawiera liczne wątki powiązane ze sobą. Wszystkie zostały bowiem spowodowane fascynacją Daniela Julianem Caraxem i - rzecz jasna - powieścią, ktĂłrą stworzył. Bardzo istotny wpływ na działania głównego bohatera mają, mimo Ĺźe niezbyt drastyczne, przemiany zachodzące w jego charakterze. Wraz z biegiem lat towarzyszą mu coraz trudniejsze sytuacje przede wszystkim związane ze wspomnianym Caraxem, tym samym psychika Daniela ulega pewnym zmianom. W ten sposĂłb ZafĂłn zachęca nas do refleksji nad tym, jaki wpływ na odbiorcę ma literatura.

Portrety psychologiczne w „Cieniu wiatru” okazują się zdecydowanie zadowalające i przekonujące, aczkolwiek nie są przesadnie skomplikowane czy oryginalne. Cieszy fakt, Ĺźe wszystkie postacie posługują się znacznie odmienną retoryką, często będącą konsekwencją zdobytego wykształcenia lub rangi społecznej. Bohaterowie wytwarzają specyficzną atmosferę, natomiast czytelnik ewidentnie odczuwa prawdziwe, ludzkie postacie, wliczając w to ich problemy, charakterystyczne cechy i zachowania. Najbardziej urzeka Fermin Romero de Torres - erudyta o nieprzeciętnym humorze i prawdziwy znawca kobiet. Niejednokrotnie zaskakuje celnymi uwagami albo niewątpliwie zabawnymi wypowiedziami.



Barcelona ukazana w „Cieniu wiatru” zachwyci niejedną osobę i spowoduje, Ĺźe prawdopodobnie zapragnie ją odwiedzić. Co prawda ZafĂłn praktycznie nie atakuje nas jej głębszymi opisami - przedstawia topografię miasta oszczędnie, lecz zarazem niezwykle sugestywnie. Dla lepszego wczucia się w charakter Barcelony pomagają nastrojowe fotografie, ktĂłre głównie ją przedstawiają, będące dodatkowym i interesującym elementem wydania.

Jak wspomniałem, historia w „Cieniu wiatru” jest wielowątkowa. Wszystkie pomniejsze elementy fabuły znakomicie się uzupełniają, tworząc ogromnie wciągającą powieść. Świetnym posunięciem ze stron autora było przedstawienie historii z perspektyw róşnych postaci, co nie powoduje jakiegokolwiek chaosu, wręcz odwrotnie - uatrakcyjnia utwĂłr. Najistotniejsze jest jednak to, Ĺźe ZafĂłn nie pozwala nam na znuĹźenie, intrygując, czasami subtelnie strasząc i prezentując liczne zwroty akcji.

Styl, jakim posługuje się hiszpański pisarz, to niemal prawdziwy majstersztyk. I nie ma w tym zdaniu krzty przesady. ZafĂłn stosuje wyszukany i jednocześnie łatwy w odbiorze język, ktĂłrego chłonięcie sprawia ogromną satysfakcję. Dlatego „Cień wiatru” to jedna z tych książek, ktĂłra - pomimo swojej stosunkowo sporej objętości - całkowicie absorbuje i towarzyszy nam jedynie przez parę wieczorĂłw, mimo Ĺźe czytelnik pragnie z nią o wiele dłuĹźszego kontaktu.

ZafĂłn zachwyca swoim debiutanckim dziełem dla dorosłych (jego poprzednie książki były tworzone z myślą o młodszych odbiorcach). Czytając je szybko stwierdzamy, Ĺźe miano bestsellera, ktĂłre uzyskało, jest całkowicie zasłuĹźone. Niesamowite umiejętności pisarskie i absorbująca fabuła wraz z urzekającymi postaciami to w tym przypadku podstawowe czynniki, zachęcające nas do ciągłego czytania. Bez wątpienia „Cień wiatru” stanowi dzieło godne jak największej rekomendacji.