Brandon Sanderson - Bohater wiekĂłw

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: Bohater wiekĂłw (The Hero of Ages) Autor: Brandon Sanderson Ilość stron: 709 Wydawnictwo: Mag Rok wydania: 2011 Cena: 49 PLN

Zabicie Ostatniego Imperatora, by obalić Ostatnie Imperium, było właściwym krokiem, prawda? Wraz z powrotem zabójczej formy wszechobecnych mgieł, wzmagającymi się opadami popiołów i coraz potężniejszymi trzęsieniami ziemi, Vin i Elend zaczynają mieć wątpliwości. Przed wieloma laty Zniszczeniu - jednej z pierwotnych istot, które stworzyły świat - obiecano prawo do unicestwienia wszystkiego, co istnieje. Teraz, gdy Vin została podstępem nakłoniona do uwolnienia go ze Studni Wstąpienia, Zniszczenie pragnie wyegzekwować swoje prawo.

Brandon Sanderson lubi klisze, ograne schematy, motywy znane z tysiąca i jednej pozycji literatury fantasy, czy beletrystycznej w ogĂłle – lubi po nie sięgać, by następnie je wykoślawić, uczynić ułomnymi, wręcz zbanalizować. Co jednak najbardziej zadziwiające, cała ta galeria okaleczonych wątkĂłw zestawiona razem ze sobą tworzy zaiste niezwykle spĂłjny i intrygujący obraz – autor jest doprawdy niezwykle zręcznym krawcem słowa, sprawnie splatającym ze sobą poszczegĂłlne, zdawałoby się, ograne toposy, sprawiając, iĹź kaĹźdy kolejny rozdział, miast spychać swą przewidywalnością w otchłanie nudy, pobudza tylko do dalszej lektury z wypiekami na twarzy.

Z pewnością końcowy efekt jest tyleĹź rezultatem talentu amerykańskiego pisarza, co teĹź i jego poczucia humoru, i to tego złośliwego rodzaju. Bynajmniej nie chodzi tu o prześmiewczość piĂłra, miłośnicy Terry’ego Pratchetta, wyglądający ĹźarcikĂłw słownych czy sytuacyjnych byliby rozczarowani. Istotą warsztatu Sandersona jest to, jak bardzo balansuje on na granicy patosu, nigdy jednak się weń nie zsuwa, mimo Ĺźe dokładnie tego wymagałaby logika – tyle Ĺźe to pozĂłr, rozwiązanie autora jest bowiem rĂłwnie sensowne, czytelnik zaś otrzymując prztyczka w nos odkrywa, iĹź to było raczej właśnie przyzwyczajenie.



…i tak przez 700 stron samego trzeciego tomu, stanowiącego naprawdę godną poĹźywkę dla kaĹźdego miłośnika fantastyki lepszego gatunku. Co jednak szczegĂłlnie cenne, autor miast zacząć się gubić w poszczegĂłlnych wątkach tudzieĹź pozwalać sobie chociaĹźby na zawoalowane deus ex machiny wraz z rozwojem akcji dowodzi swego kunsztu wzajemnie splatając szereg dotychczas zupełnie niepozornych – czy przeciwnie, zupełnie, zdawałoby się, wyeksploatowanych – wydarzeń. I to nie tylko tych z recenzowanego tomu, ale rĂłwnieĹź „Z mgły zrodzonego” oraz „Studni Wstąpienia”.

Jakby tego było mało, autorowi udaje się nawet uzasadnić róşnorakie „dłuĹźyzny”, ktĂłre od czasu do czasu mu się przydarzają, szczegĂłlnie na tle zagadnień religijnych, ktĂłre wcześniej mogły czytelnika nieco nuĹźyć. Tymczasem okazuje się, iĹź nic nie jest bez przyczyny.

Swoją drogą to moĹźna się pokusić o nazwanie Sandersona autorem „kultowym”, a mianowicie ze względu na to, jak dużą wagę przywiązuje on w swoich książkach – by wskazać takĹźe na „Siewcę wojny” oraz „Elantris” – zagadnieniom religijnym, a właściwie religioznawczym. Jego postacie niejednokrotnie zdobywają się na refleksję o otaczającym je świecie, jego początku i końcu. I bynajmniej nie są to zaślepieni fanatycy – służący za obiekt eksterminacji dla głównego bohatera – z jakimi czytelnik mĂłgł się zetknąć w książkach klasy Z.

„Bohater wiekĂłw” stanowi naprawdę godne zwieńczenie trylogii Zrodzonej z Mgły Vin oraz ekipy Kelsiera, stanowiąc w pełni logiczną i koherentną kontynuację wcześniejszych opowieści. Sięganie po nią bez znajomości poprzednich tomĂłw byłoby zaś o tyle niewskazane, iĹź co prawda nie uniemoĹźliwi zrozumienia fabuły, odbierze wszakĹźe wiele frajdy, płynącej z nagłego zrozumienia wcześniejszych pozornie zakończonych wątkĂłw. Zaiste, to wyśmienita pozycja!