Mass Effect

Informacje o grze Nazwa gry: Mass Effect Gatunek: hybryda rpg i fps WWW: http://masseffect.bioware.com/ Producent: BioWare Wydawca: CD Projekt Cena: 129,90 PLN

Lubię laserowe pistolety i kobiety w obcisłych kosmicznych kombinezonach. Szanuję Bioware za ogromny wkład w dziedzinę elektronicznej rozrywki. Podziwiam recenzentów z prestiżowych pism i portali. Liczę się z opinią innych graczy. Chętnie spędzam czas przy komputerowych grach RPG. Ze względu na to wszystko sięgnąłem po Mass Effect, głośną, wychwalaną pod niebiosa superprodukcję utrzymaną w stylistyce space-opery. Nie żałuję. Jeżeli jednak to jest porywająca, głęboka i innowacyjna gra, która dumnie wyznacza przyszłość gatunku to ja serdecznie dziękuję, odstawiam w kąt blaszaka i przerzucam się na Magię i Miecz.

Akcja Mass Effect osadzona jest w XXII wieku, przełomowych dla ludzkości czasach. Obcy artefakt przypadkiem odnaleziony pod powierzchnią Marsa otworzył drogę do gwiazd, waleczni synowie i córy Ziemi wyruszają ku nowym przygodom. Przypadkowo pakują się w konflikt zbrojny z pierwszymi napotkanymi kosmitami, wszystko jednak kończy się dobrze i ludzkość dołącza do pokojowej, międzygalaktycznej społeczności ras rozumnych. Oczywiście mało kto poważnie traktuje zacofaną, młodziutką cywilizację kruchych dwunożnych ssaków. Ot, takie tam przynieś, wynieś, pozamiataj, w dodatku nieprzewidywalne, impulsywne i bezczelne.

Standardowy zlepek koncepcji, z jakim spotkać możemy się w każdej space-operze, czy to na kartach powieści, czy na ekranach telewizora. Na szczęście wirtualna rzeczywistość przyszłości wykreowana została z ogromną dbałością o szczegóły. Podróżując pośród gwiazd zdobywać będziesz strzępy informacji, które pozwolą poznać historie obcych ras, dokładne opisy znaczących wydarzeń i technologii, barwne życiorysy towarzyszy broni czy śmiertelnych wrogów. Niezbyt to wszystko oryginalne, ale ciekawe i wiarygodnie przedstawione.



Wcielasz się w postać Sheparda – doświadczonego, udekorowanego oficera ludzkich sił zbrojnych. Rozpoczynając rozgrywkę moĹźesz ukształtować swoje alter-ego: nadać imię (na nazwisko będziesz miał Shepard, czy chcesz czy nie) i zmodyfikować wygląd (przy pomocy rozbudowanego edytora), określić historię bohatera (niektĂłre z napotkanych w toku gry postaci będą się do niej odwoływać) oraz wybrać “klasę” postaci. Klas jest sześć, kaĹźda inaczej rozkłada akcenty między sprawnością w posługiwaniu się bronią, technologią bojową i biotyką – stanowiącą futurystyczny odpowiednik magii. Gdy juĹź będziesz zwarty, gotowy i zapewne brzydki (trudno powstrzymać się przed oszpeceniem twarzy Sheparda jedną z kliku malowniczych blizn) gra rzuci cię na pokład Normandii, najnowszego, prototypowego statku kosmicznego stanowiącego chlubę ludzkiej floty.

Podczas, rutynowej, zdawałoby się, misji dochodzi do komplikacji i zmuszony jesteś bronić jednej z ziemskich kolonii, stawić czoła armii fanatycznych robotów nabijających bogu ducha winnych ludzi na transformujących ich w zombie pale, poznać fajną panią sierżant i rozbroić kilka bomb. Dużo się dzieje, a to dopiero wstęp. Z czasem zostaniesz jednym z najpotężniejszych ludzi w galaktyce, zwiedzisz antyczne ruiny, przemarzniesz na skutych lodem planetach, wejdziesz w konszachty z korporacjami, wytropisz swego arcywroga, uratujesz wszechświat, zaprzyjaźnisz się z towarzyszami podróży, a jak się postarasz to nawet odbędziesz stosunek seksualny z atrakcyjną kosmitką (jeżeli jesteś szczególnym dewiantem to możesz nawet z dwoma, niestety nie na raz).



Historia opowiedziana w grze jest interesująca, choć dość banalna. Niestety jest również przewidywalna, liniowa i krótka.

Nie jestem wielkim fanem obdarzania gracza nieograniczoną wolnością wyboru, zwłaszcza gdy dzieje się to kosztem fabuły, ale grając w Mass Effect czułem się jak marionetka tańcząca na sznurkach scenarzystĂłw. Swoboda decyzji jest albo pozorna, albo dotyczy wyborĂłw nie mających większego znaczenia dla przebiegu rozgrywki. Wygląda to mniej więcej tak: jeĹźeli scenarzyści chcieli abyś kogoś zabił to Mass Effect da ci wybĂłr czy przed tym jak juĹź go ukatrupisz powiedzieć „Przykro mi, ale muszę cię zabić. Tak będzie lepiej. Dla galaktyki, dla mnie, nawet dla ciebie.” czy „Ha! Ha! Ha! Teraz strzelę ci w głowę a potem zdefektuję na twoje nędzne truchło”. Gdy łaskawie dany ci będzie luksus decydowania o cudzym Ĺźyciu lub śmierci, to wybĂłr nie będzie miał większego znaczenia. Zabijesz? Ktoś pomarudzi przez chwilę. Pozwolisz Ĺźyć? TeĹź ktoś pomarudzi – i tyle. W trakcie rozgrywki nikt nie będzie się mścił za odebrane Ĺźycie, nikt nie wynagrodzi twojego dobrego serca. Jest kilka wyjątkĂłw od tej reguły, ale nie na tyle duĹźo by stłamsić wraĹźenie liniowości rozgrywki.

Podczas przemierzania kosmosu zwerbujesz piątkę oddanych towarzyszy, interesujących istot, ktĂłre chętnie podzielą się z tobą swymi przemyśleniami i opowiedzą o swojej przeszłości. JeĹźeli będziesz dla nich miły to kaĹźdy z kompanĂłw poprosi cię o przysługę – wykonanie zadania Ĺźałosnego, nudnego i nie mającego najmniejszego wpływu na fabułę. Interakcje z towarzyszami broni ograniczają się głównie do niezbyt długich rozmĂłw, poza dwoma sytuacjami fabularnymi i wątkiem romantycznym – co jest oczywistym krokiem wstecz, biorąc pod uwagę wcześniejsze dokonania Bioware'u.

Mass Effect recenzja