Tajemnice królów to wielowarstwowa powieść nie tylko dla miłośników Starożytnego Egiptu. Akcja powieści toczy się w okresie Nowego Państwa, w czasie panowania ostatnich królów XVIII dynastii. To książka, w której nie brakuje tajemnic, przygód, zdrad, sensacji. Na kartach powieści toczy się walka o prawdę i władzę. Walka z wielkimi emocjami, które skłaniają bohaterów do podejmowania niebezpiecznych decyzji, a od miłości tylko krok do nienawiści. Odkrywanie bolesnej prawdy, wynikającej z wątpliwości egipskiego monarchy, pozwala zagłębić się w tajemnice związane ze śmiercią Tutanchamona, objęciem tronu przez kapłana Aj oraz zaginięciem księżniczki Anchesenamon. Wydarzenia, jakie miały miejsce przed objęciem tronu przez Horemheba, determinują nie tylko działania nowego władcy, ale mają zasadniczy wpływ na życie głównego bohatera - Shardana. Czy uda mu się uzyskać odpowiedzi na pytania, jakie stawia monarcha? Czy sprosta zadaniom, jakie nałożył na jego barki Horemheb? Czy upora się z przeszłością i pogodzi z siostrą, która obwinia go za swoje nieudane życie? I czy zapewni bezpieczny los kobiecie, którą pokochał od pierwszego wejrzenia?
Starożytny Egipt w Å›wiadomoÅ›ci przeciÄ™tnego Polaka kojarzy siÄ™ głównie z piramidami i faraonami z dziwnymi nakryciami gÅ‚owy, być może jeszcze z klÄ…twÄ… Tutanchamona, dziwnymi bóstwami z gÅ‚owami zwierzÄ…t – i wÅ‚aÅ›ciwie to już by byÅ‚o wszystko. O nie tak ubogich zabytkach piÅ›mienniczych et cetera wiedza ta jest już nieporównywalnie uboższa. I obawiam siÄ™, że
„Tajemnice królów” bynajmniej jej nie uzupeÅ‚niÄ….
Owszem, w książce tej uświadczymy nawet kilku bezpośrednich nawiązań do kultury Górnego i Dolnego Egiptu, nie są one jednak specjalnie subtelne i wiarygodne, by wspomnieć chociażby na sytuację arcykapłana przypominającego sobie podstawowe zagadnienia eschatologiczne jego religii. Można wręcz odnieść wrażenie, że motywy te pełnią funkcję lukru, wręcz wprowadzającego w błąd czytelnika co do rzeczywistej historyczności postaci.
Sposób myÅ›lenia tychże jest bowiem na wskroÅ› współczesny – autorka nie podjęła jakichkolwiek prób urealnienia jÄ™zyka, jakim siÄ™ te posÅ‚ugujÄ…, ani ich postrzegania Å›wiata. PomijajÄ…c „akcesoria” w rodzaju broni biaÅ‚ej itp. ich przeniesienie w czasie do XXI wieczneh Polski nie powinno dla nich rodzić problemu z akulturacjÄ…. Klasycznym wrÄ™cz potwierdzeniem tego jest posÅ‚użenie siÄ™ sÅ‚ynnÄ… frazÄ… rodem z
„Przeminęło z wiatrem” przez jednÄ… z wykreowanych osób.
Autorce zabrakÅ‚o także talantu dla snucia ciekawej opowieÅ›ci – postacie sÄ… jednowymiarowe, a jakiekolwiek zmiany w nich postawie nienaturalne. Również fabuÅ‚a nie wzbudza dreszczu emocji, happy-end obwieszcza swe nastanie niemal od samego poczÄ…tku, a jakiekolwiek momenty napiÄ™cia bÅ‚yskawicznie ulegajÄ… przezwyciężeniu.
Niestety,
„Tajemnice królów” mnie nie zachwyciÅ‚y, daleko im do miana porywajÄ…cej i frapujÄ…cej lektury. Nie można zdezawuować walorów edukacyjnych, które one z sobÄ… niosÄ…, wartość beletrystyczna tej książki nie może siÄ™ jednak równać z takim
„Egipcjaninem Sinuhe”.
|
| Autor: Klemens
|
|
|
|
|