Jarosław Grzędowicz - Hel 3

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Hel 3 Autor: Jarosław Grzędowicz Ilość stron: 512 Wydawnictwo: Fabryka Słów Rok wydania: 2017 Cena: 44,90 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2020-09-14 Ocena: 65/100

Wyobraź sobie, że jest pierwiastek, który stanowi niewyczerpane źródło energii. Dwa tiry tego surowca starczą, by zapewnić energię elektryczną dla USA na cały rok. Jest tylko jeden problem... Złoża znajdują się na Księżycu.

Rok 2058. Zdehumanizowany świat, gdzie omnifony zastąpiły więzi społeczne, filmiki z MegaNetu wyparły media i kulturę, a iwenciarze stali się bogami informacji. Świat, gdzie koncerny i rządy podzieliły się władzą w hodowaniu miliardów bezrefleksyjnych konsumentów, staje na krawędzi konfliktu. Norbert, iwenciarz z zasadami, wierzy, że mocna i odpowiednio podana informacja może wstrząsnąć i obudzić społeczeństwo. Tylko czy jednostka rzucona między stalowe walce systemów jest w stanie przeżyć dostatecznie długo, by coś zmienić?

Izotop helu występujący bardzo wysokim – z ziemskiej perspektywy – stężeniu w księżycowym regolicie juĹź niejednokrotnie miał okazję być „bohaterem” fantastyki naukowej, konsekwentnie – jakkolwiek to zabrzmi – jawiąc się jako ĹşrĂłdło energii przyszłości, po wyczerpaniu paliw kopalnych, naturalnie przy załoĹźeniu, iĹź ludzkość wcześniej nie wrĂłci do epoki gospodarki Ĺźarowo-wypaleniskowej i masowego uĹźytkowania włóczni. Czy książka Jarosława Grzędowicza wyróşnia się z tego specyficznego grona?

JuĹź na wstępie mogę stwierdzić, Ĺźe tak, albowiem tak naprawdę autora specyfika helu w ogĂłle nie zajmuje, ale przez długi czas rĂłwnieĹź uwagę swego głównego bohatera koncentruje raczej na poziomie Ziemi niĹşli kieruje ku naszemu naturalnemu satelicie. Konstrukcja omawianej książki przez dłuĹźszy czas przypomina zbiĂłr opowiadań niĹşli pełnoprawną powieść, poszczegĂłlne historie zaś do czasu pozostają ze sobą w bardzo luĹşnym związku… i tak jest właściwie niemal do końca.



Snute historie stanowią raczej pretekst dla refleksji autora nad perspektywami najbliższych dziesięcioleci, w istocie jednak koncentrując się na znanej nam współczesności, stanowiąc swego rodzaju kontrmanifest, niestety niespecjalnie odkrywczy i korespondujący z licznymi teoriami spiskowymi.

Całość moĹźna by było uznać za dość przyciężkawe „ideologizowanie” w stylu Ayn Rand czy rodzimego Marcina Wolskiego, gdyby nie iście clarke’owsko-asimovskie przewrotne zakończenie, stanowiące swego rodzaju literackie „wywrĂłcenie stołu”. Poniekąd pozostawia ono czytelnika z wahaniem co do intencji autora, co samo w sobie postrzegam raczej w kategoriach zalety.

„Hel 3” nie jest do końca tym, czego oczekiwałaby większość czytelnikĂłw sięgająca po tę książkę, jawiąc się jako raczej typowy przedstawiciel cyberpunkowego nurtu z nie aĹź tak standardowym zwieńczeniem. MoĹźe dla całości byłoby lepiej, gdyby od samego początku przyjęła ona formę antologii, jej zakończenie jednak ratuje całość.