Na tysiącu połączonych siecią wrót gwiazd zasiedlonych przez ludzką ekspansję, nowe kolonie starają się znaleźć własną drogę. Wszystkie planety balansują na granicy między zapaścią a cudem, zaś załoga starzejącego się okrętu Rosynant ma pełne ręce roboty przy utrzymywaniu delikatnego pokoju.
W olbrzymiej przestrzeni między Ziemią a Jowiszem planety wewnętrzne i Pas zawiązały ostrożny i niepewny sojusz, wciąż nawiedzany przez upiory historii i uprzedzeń. Tym czasem na utraconym świecie Lakonii ukryty wróg ma nową wizję dla całej ludzkości... i siły, by ją narzucić.
Nowe technologie Å›cierajÄ… siÄ™ ze starymi i dzieje ludzkich konfliktów wracajÄ… do antycznego wzoru wojny i podboju. Jednak natura ludzka nie jest jedynym wrogiem, a uwalniane siÅ‚y majÄ… swojÄ… cenÄ™. CenÄ™, która zmieni ksztaÅ‚t ludzkoÅ›ci – oraz Rosynanta – w nieoczekiwany sposób i już na zawsze...
James Holden to specyficzny magnes swoich czasów – gdziekolwiek by siÄ™ skierowaÅ‚, centrum wydarzeÅ„ zwykÅ‚o podążać w Å›lad za nim, czÄ™sto ku zgrozie caÅ‚ego otoczenia, a to z uwagi na ich iÅ›cie katastrofalny (i to w dosÅ‚ownie kosmicznej skali) ich charakter. Przy okazji
„Wzlotu Perspepolis” twórcy cyklu uznali, iż warto na chwilÄ™ zwolnić… choć nie do koÅ„ca.
Akcja książki rozgrywa się bowiem trzy dekady po wcześniej prezentowanych wydarzeniach, co stanowi skok czasowy zupełnie nietypowy dla serii. Autorom zabrakło jednak przy tej okazji pełnej konsekwencji, ząb czasu w najmniejszym stopniu dotknął bowiem głównych bohaterów, którzy niby nieco postarzali, wciąż zdają się czytelnikowi tacy sami, jak zostali pozostawieni wraz z końcem poprzedniej odsłony serii. Ot, utracona okazja.
Atutem omawianej książki jest fakt, iż konfrontujÄ…c czytelnika z oczywistÄ… niesprawiedliwoÅ›ciÄ… i gwaÅ‚tem konkwisty pozwalajÄ… mu chwilami siÄ™ zastanowić nad przewrotnoÅ›ciÄ… losu i uniwersalnÄ… prawdziwoÅ›ciÄ… tezy o zwiÄ…zku pomiÄ™dzy punktami widzenia oraz siedzenia. Nie podjÄ™li oni jednak zdecydowane „boju” z owÄ… refleksjÄ…, raczej peÅ‚ni on funkcjÄ™ drobnego urozmaicenia smaku niźli zasadniczego dania.
Głównym felerem książki jest jednak jej przewidywalność, która zresztą stanowi efekt reorientacji twórców co do postrzegania ich cyklu. O ile na etapie pierwszych dwóch, trzech tomów każdy z nich mógł stanowić swego rodzaju zwieńczenie, o tyle w przypadku chociażby
„Wzlotu” czytelnik nie ma wÄ…tpliwoÅ›ci, że „ciÄ…g dalszy nastÄ…pi” – a w konsekwencji wiele zdarzeÅ„ nie może mieć miejsca zbyt szybko lub cechować siÄ™ zanadto daleko posuniÄ™tÄ… jednoznacznoÅ›ciÄ….
„Wzlot Persepolis” jest swego rodzaju rozczarowaniem, w przypadku danej pozycji bowiem walory marketingowe niewÄ…tpliwie przeważajÄ… nad literackimi czy naukowymi – niemaÅ‚o tu tzw. „dÅ‚użyzn” i „pach architektonicznych”, sprawiajÄ…cych, iż caÅ‚ość traci unikalność wyróżniajÄ…cÄ… cykl spoÅ›ród jakże licznych „produkcyjniaków” sci-fi…
|
| Autor: Klemens
|
|
|
|
|
Tytuł :
