PrzyzwyczailiÅ›my siÄ™, że książki Andrzeja Pilipiuka cechuje pewna stabilność. Chociaż nigdy nie wiadomo czego oczekiwać po samej fabule, styl i bezprecedensowe podejÅ›cie to tematu fantastyki jest charakterystyczne dla tego autora. Do tego trzeba dodać dobre dialogi, zmyÅ›lne historie, tu i ówdzie motyw archeologiczny, wartkÄ… akcjÄ™ i niekiedy dużą dozÄ™ humoru. DzieÅ‚a polskiego pisarza może nie każdemu przypadajÄ… do gustu, ale za to spotyka siÄ™ wielu zagorzaÅ‚ych fanów, dla których jest alfÄ… i omegÄ… polskiej fantastyki. SÅ‚usznie czy nie – wymierzalnym faktem jest, że książki Andrzeja Pilipiuka sprzedajÄ… siÄ™ jak Å›wieże buÅ‚eczki (lub dawniej cukier na kartki). Z zainteresowaniem wziÄ…Å‚em wiÄ™c do rÄ™ki opasÅ‚y zbiór opowiadaÅ„ „Aparatus”.
Jakie opowiadania można znaleźć w
„Aparatusie”? W
„Za kordonem. Lwów” głównym bohaterem jest Zygmunt Winnicki, polski oficer walczÄ…cy pod flagÄ… angielskÄ…. Å»oÅ‚nierzowi wkrótce skoÅ„czy siÄ™ żoÅ‚d, a w ojczyźnie nie ma zbyt wielu perspektyw.
„Wracać do Polski? Do Å›miesznego, okrojonego kraju…zarzÄ…dzajÄ…cego przez komunistów, okupowanego przez Sowietów, wydanego na pastwÄ™ NKWD?”. Propozycja, jakÄ… otrzymaÅ‚ od dawnego kolegi, wydaje mu siÄ™ życiowÄ… szansÄ…. Musi tylko zniszczyć tajemnicze urzÄ…dzenie, wydzielajÄ…ce ogromne pokÅ‚ady energii…
W opowiadaniu
„Ostatni biskup” autor dostarcza nam jeszcze wiÄ™kszego natężenia tajemnicy i mistycyzmu. Doktor Skórzewski obiecaÅ‚ speÅ‚nić ostatnie życzenie umierajÄ…cego. Jest to zadanie iÅ›cie trudne – doktor musi odnaleźć teraz klasztor Kiżlak, znany tylko z niejasnych legend i pozostawić relikwiÄ™. Nawet, jeÅ›li takie miejsce istnieje, to jest zapewne Å›ciÅ›le strzeżone.
„UmierajÄ…cy kazaÅ‚ pozostawić i uciekać” – cóż, jak mus, to mus.
Po przeczytaniu
„OÅ›lej opowieÅ›ci” okaże siÄ™, że oÅ›le uszy króla Midasa nie musiaÅ‚y być tylko wytworem wyobraźni bajarzy, historiÄ… skrzÄ™tnie spisanÄ… i zebranÄ… w mitologiÄ™ ku radoÅ›ci potomnych. Główny bohater przybyÅ‚ do wÅ‚oskiego Collodi, aby odkryć tajemnicÄ™ sÅ‚ynnego salami lipardyjskiego. BÄ™dzie to niezwykle trudne zadanie i na domiar niebezpieczne. W dodatku okaże siÄ™ jeszcze, że niektóre sprawy nie powinny ujrzeć Å›wiatÅ‚a dziennego.
W antologii zawarto również opowiadania:
„Aparatus”,
„Choroba biaÅ‚ego czÅ‚owieka”,
„Staw”,
„KsiÄ™gi drzewne”,
„Dzwon wolnoÅ›ci”.
Cokolwiek by nie napisać o
Andrzeju Pilipiuku, jego twórczość i postacie potrafią wzbudzać zainteresowanie. Niezależnie czy to będzie pijak i egzorcysta Jakub Wędrowycz, banda niegroźnych wampirów (
„Wampir z M-3”) czy nauczyciel, którego przeniesiono w czasie (
„Oko jelenia”) – jego bohaterowie sÄ… żywi, czÄ™sto pomimo swojej pokracznoÅ›ci zatrważajÄ…co realni i zapadajÄ…cy w pamięć. W
„Aparatusie” wystÄ™puje kilku bohaterów, których historie sÄ… co prawda krótsze, ale nie mniej bogate.
KsiążkÄ™ trudno „zaszufladkować”. Na pewno jest to ociekajÄ…ca fantastycznymi kawaÅ‚kami science-fiction. Nie jest to jednak ani literatura grozy, ani przygody, ani wytwór abstrakcyjno-komediowy.
„Aparatus” łączy bowiem te gatunki i każde opowiadanie jest o czymÅ› innym, niepowtarzalnym.
Dla Czytelników niezaznajomionych w twórczością
Pilipiuka dodam tylko, że autor pisze bardzo sprawnie, gładko, z humorem a ciętą ripostą nie odbiega od
Andrzeja Sapkowskiego, co zresztą niejednokrotnie udowodnił.
Pilipiuk potrafi tworzyć całe światy, lubuje się w czasach minionych, szczególnie tych naznaczonych moskiewską protekcją i wyraźnie podczas pisania dobrze się bawi. I to widać!
Niestety część opowiadaÅ„ zawartych w antologii byÅ‚a już publikowana w prasie, wiÄ™c niektórzy Czytelnicy mogli siÄ™ na nie natknąć. Czy to jednak powód, aby porzucać lekturÄ™ caÅ‚ej książki? Do lektury niektórych książek powraca siÄ™ wielokrotnie, czasem znajÄ…c fabułę niemal na pamięć…
„Aparatus” Andrzeja Pilipiuka można Å›miaÅ‚o polecić miÅ‚oÅ›nikom fantastyki. Opowiadania sÄ… na swój sposób unikatowe i niezwykle pomysÅ‚owe.
„Aparatus. Twoja przepustka do Å›wiata ludzi i zdarzeÅ„, których istnienia nawet nie podejrzewasz” – tekst okÅ‚adkowy pokrywa siÄ™ z przekazem autora.
|
| Autor: Spiderlo
|
|
|
|
|