Echo Tokyo: An Intro - recenzja

Japońska kinematografia zalicza się do najpłodniejszych na świecie, od niemal samego początku plasując się w czołówce państw o największym dorobku filmowym. Jak rzadko kiedy jednak za ilością poszła jakość – a przypadki Indii czy Kenii dowodzą, Ĺźe zasada jest jednak inna – ktĂłrej symbolem stał się chociaĹźby Akira Kurosawa, lecz sprowadzenie dorobku Nipponu do tego bynajmniej nie najbardziej cenionego przez samych JapończykĂłw reĹźysera byłoby krzywdzące. Jest to jednak kinematografia specyficzna, ktĂłra na pewnym etapie swych dziejĂłw wykształciła zawĂłd benshiego (弁士), czyli „sprawozdawcę” kinowego z wydarzeń prezentowanych na ekranie. Kto wie, moĹźe to jest ĹşrĂłdło niezwykłej popularności w Kraju Wschodzącego Słońca tzw. powieści wizualnych, jak teĹź płodności tamtejszej kultury w tym zakresie?

Przedstawicielem tego gatunku jest Echo Tokyo: An Intro, stanowiące zresztą – zgodnie z podtytułem – wstęp do większej opowieści, ktĂłra stopniowo będzie uzupełniana. W trakcie rozgrywki śledzimy losy dwĂłch postaci – jednej męskiej i rzecz jasna jednej Ĺźeńskiej – przy czym mamy (bardzo ograniczony, zresztą) wpływ na losy jednej z nich.

To nie jest produkcja dla dzieci

Akcja produkcji rozgrywa się w przyszłości, trudnej do bezpośredniego ulokowania, nie stanowiącej jednak zbyt odległej wariacji znanej nam codzienności. Jest to świat z wciąż obecną biedą i niesprawiedliwością, może zresztą nawet w większym zakresie niż teraźniejszość użytkownika.

Mamy do czynienia ze światem stechnicyzowanym, bardzo lekko sobie ceniącym ludzkie życie, stanowiące dobro zbywające, a w konsekwencji zdatne do poświęcenia. Cierpienie innego człowieka nie ma więc żadnego znaczenia, jeśli tylko dzięki temu możliwe jest osiągnięcie choć minimalnego postępu technologicznego.

Jak to jednak w Kraju Kwitnącej Wiśni, świat techniki przenika się ze światem magii, przy czym w przypadku Echo Tokyo: An Intro nie jest to bynajmniej tylko przenośnia. Trzeba jednak wykazać odrobinę wysiłku, by dać sobie szansę spostrzeżenia tej ostatniej.

Zdecydowanie nie

Gra jest utrzymana w bardzo estetycznej oprawie audiowizualnej, pozytywnie także należy ocenić efekty pracy aktorów głosowych. Jak zwykle jednak w przypadku Japończyków bywa, nie obejdzie się bez odrobiny nieco dziwacznej erotyki, choć jak na standardy tych Wysp jest ona dość powściągliwa.

Echo Tokyo: An Intro to produkcja, którą warto nabyć jedynie w warunkach przeceny. Rzutuje na to jednak jej dość niecodzienna jak na gatunek krótkość, jeśli idzie bowiem czy to o prezentowaną historię, czy też jakość wykonania, to plasuje się ona powyżej stanów średnich.