Tomasz Pacyński - Smokobójca

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: SmokobĂłjca Autor: Tomasz Pacyński Gatunek: fantasy Wydawca: Fabryka Słów Rok wydania: 2006 Ilość stron: 400 Cena: 28 PLN

„SmokobĂłjca” jest to zbiĂłr (de facto dwĂłch, aczkolwiek bardzo rozbudowanych) opowiadań autorstwa Tomasza Pacyńskiego, jednak w przeciwieństwie do „Linii ognia” oraz „Szatańskiego interesu” opowiadania te nie mają ze sobą powiązań, ani nie nawiązują fabułą do wcześniej wspomnianych zbiorĂłw i ich bohaterĂłw. Książka ta jest nawiązaniem do uniwersum „Sherwood”, „Maskarady”, „WrĂłt ŚwiatĂłw” oraz do (!) legendy o smoku wawelskim.

Głównymi bohaterami tytułowego opowiadania jest znany zabĂłjca smokĂłw, prawy i mężny rycerz jak zwykło się o nim mawiać – sir Roger z Mons – oraz marzący o sławie, nieustannie snujący plany i czekający na okazję do udowodnienia swojej wartości – szewc ZelĂłwa. Bieg wydarzeń skrzyĹźował drogi owych bohaterĂłw, obaj mieli zamiar zabić tego samego smoka, dla ZelĂłwy było to spełnienie marzeń i szansa na odmianę losu zarazem, natomiast dla sir Rogera z Mons było to kolejne, zwykłe zadanie. Biorąc pod uwagę legendę o smoku wawelskim, szewczyk podszedłby smoka podstępem i pokonałby go bez walki, natomiast z punktu widzenia szeroko rozumianej fantastyki, mężny rycerz stoczyłby ciężki bĂłj ze smokiem, na śmierć i Ĺźycie, w ktĂłrym to poczwara niechybnie straciłaby Ĺźycie. Niewyjaśnioną pozostaje jedynie kwestia, komu się powiedzie i jaką taktykę obierze...

Z uwagi na „swojski” rodowĂłd opowiadania czyta się je naprawdę przyjemnie, co jakiś czas będąc pobudzanym do śmiechu bądĹş refleksji. Autor wiele elementĂłw, ktĂłre bardzo często pojawiają się w szeroko rozumianej fantastyce, przedstawił w inny sposĂłb, zatem nie ma tutaj mocarnych, niemal niezniszczalnych smokĂłw, jakie zwykły się pojawiać w innych powieściach, czy nawet grach.



Drugie opowiadanie, ktĂłre nosi tytuł „Komu wyje pies”, jak juĹź wspomniałem, zostało osadzone w realiach, ktĂłre mieliśmy okazję poznać czytając trylogię rozpoczętą przez „Sherwood”. Pojawiają się tam znani juĹź bohaterowie, między innymi najemny zabĂłjca – Ramirez Claymore – szeryf Nottingham – Robert de Reno – czy Guy Gisbourne. Fabuła opowiadania jest umieszczona przed bądĹş w czasie wydarzeń przedstawionych w „Sherwood”, a przynajmniej tak wynika z moich ustaleń, aczkolwiek nie zauwaĹźyłem fabularnych powiązań, takĹźe niezaleĹźnie co przeczytamy jako pierwsze i tak nie odczujemy róşnicy. Niewątpliwie wydarzenia obracają się w duĹźej mierze wokół Ramireza Claymore, ktĂłry jak się okazuje nie jest tylko najemnym Ĺźołdakiem. Niestety, jak to w Ĺźyciu bywa, znajdują się ludzie, ktĂłrzy chcą wykorzystać jego moĹźliwości do swoich celĂłw, wykorzystać niczym narzędzie. Część opowiadania nie ma w ogĂłle związku ze wcześniej wspomnianym bohaterem i szczerze mĂłwiąc nie mam pojęcia w jakim celu została wprowadzona, mimo wszystko jest, Ĺźe tak napiszę, nowatorska. W końcu nie co dzień widzi się tekst pisany z perspektywy... kota, pod warunkiem, Ĺźe nie mĂłwimy o lekturach ze wczesnych klas szkoły podstawowej:).

Doprawdy ciężko podsumować coś tak złożonego, z całą pewnością jest to pozycja obowiązkowa dla fanów twórczości Pacyńskiego. Pozostałych mogę jedynie zachęcić do lektury, zaznaczając jednocześnie, że jest to książka warta przeczytania.