Brian Herbert, Kevin J. Anderson - Diuna. Krucjata przeciw maszynom

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: Diuna. Krucjata przeciw maszynom (Dune: The Machine Crusade) Autorzy: Brian Herbert, Kevin J. Anderson Ilość stron: 832 Wydawnictwo: Dom Wydawniczy REBIS Rok wydania: 2008 Cena: 59,90 PLN

Od tragicznej śmierci maleńkiego syna Sereny Butler minęło już ćwierć wieku, a rozpoczęty w jego imieniu dżihad trwa nadal. Nieustępliwe ataki myślących maszyn i ich bezbrzeżne okrucieństwo podkopują stopniowo nadzieję ludzi na ostateczny sukces. W Lidze Szlachetnych narastają problemy. Do coraz gwałtowniejszych protestów ludności przeciw wojnie dochodzą tarcia na szczytach władzy - Wielki Patriarcha Iblis Ginjo, wspierany przez Policję Dżihadu, dąży do zepchnięcia Sereny Butler na boczny tor i przejęcia władzy. Nigdy jeszcze przyszłość rodzaju ludzkiego nie była tak zagrożona... Tymczasem na odległym Poritrinie genialna matematyczka Norma Cenva, uwolniwszy się spod władzy Tio Holtzmana, pracuje nad przełomowym odkryciem, które może przechylić szalę zwycięstwa na stronę ludzi. Czy zdąży?

„Krucjata przeciw maszynom” jest drugą częścią cyklu, rozpoczętą przez wydany w Polsce kilka miesięcy temu „DĹźihad butleriański”, a ktĂłry zakończony zostanie „Bitwą pod Corrinem”. JuĹź na wstępie naleĹźy zauwaĹźyć, iĹź znajomość wydarzeń przedstawionych w „DĹźihadzie” jest właściwie niezbędna dla stosownego zrozumienia fabuły recenzowanej pozycji, a z pewnością chociaĹźby dla satysfakcjonującej lektury. Zbyt wiele jest bowiem odwołań do prezentowanych wcześniej wydarzeń, mniej czy bardziej zniuansowanych, by moĹźna było ot tak przejść nad nimi do porządku dziennego.

Pierwszą, wzbudzającą pewne rozbawienie refleksją jest konstatacja, iĹź między wydaniem pierwszej a drugiej części polski wydawca – Rebis – zmienił koncepcję co do tłumaczenia samego tytułu. Wcześniej bowiem „The Machine Crusade” przekładał on jako „Krucjatę maszyn”, tymczasem ostatecznie do księgarń trafiła „Krucjata przeciw maszynom”. ZauwaĹźyć zaś naleĹźy, iĹź róşnica jest dość znacząca, właściwie to wręcz immanentna. Owszem, oryginał angielski jest akurat wieloznaczny i do właściwego jego przełoĹźenia konieczna jest znajomość kontekstu, ale nie najlepiej świadczy o profesjonalizmie podejmowanie działań marketingowych wobec produktu pod wadliwym szyldem…



Sama fabuła „Krucjaty” zaskoczyła mnie stosunkowo pozytywnie. Jakkolwiek nie dorĂłwnuje ona pierwowzorowi powstałemu przed kilkoma dekadami, to jednak prezentuje sobą wyĹźszy poziom, niĹź to miało miejsce w przypadku poprzedniej części. I choć moĹźe nie jest zupełnie nieprzewidywalna, w kilku momentach, nawet bez uciekania się do sztuczki w rodzaju deus ex machiny, potrafi ona pobiec w inną stronę, niĹşli czytelnikowi mogłoby się zdawać.

Niestety często mamy do czynienia z nielogicznościami niektĂłrych konceptĂłw autorĂłw, nieprzystających wzajem do siebie, czy teĹź cyklu Franka Herberta. Jest to jednak grzech pierworodny poczyniony przy okazji tworzenia „DĹźihadu” i właściwie nijak juĹź tego zmienić nie moĹźna było. Jeśli jednak wręcz absurdalność niektĂłrych pomysłów była dla czytelnika do przełknięcia przy okazji wcześniejszej lektury, pogodzi się on takĹźe i z rozwiązaniami przyjętymi przez autorĂłw przy okazji drugiej części. A przynajmniej z większością spośrĂłd nich.

Muszę przyznać, iĹź u autorĂłw dostrzegłem pewien osobisty styl, nie będący tylko kalką, właściwą dla taśmowo produkowanych tytułów spod znaku sci-fi. Nie jestem do końca przekonany, czy mi on zupełnie odpowiada, acz jest to juĹź wyłącznie kwestia gustu, warsztatowo bowiem trudno wysnuć jakikolwiek zarzut. No, moĹźe poza pewną inklinacją twĂłrcĂłw do epatowania opisami masakr i tortur, zupełnie zbędną z punktu widzenia budowy klimatu czy napięcia. Widać w nich teĹź zresztą sporo przesady…

„Krucjata przeciw maszynom” jest udaną kontynuacją serii zainicjowanej przez Kevina J. Andersona i Briana Herberta, ktĂłrą pomimo jej sporych rozmiarĂłw czyta się szybko i bez chęci poczynienia przestoju. I jakkolwiek lata świetlne dzielą ją od poziomu „Diuny”, to w księgarniach znaleźć moĹźna całe mnĂłstwo pozycji, ktĂłre nie dorastają nawet do pięt „Krucjacie”.